ненапру́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ненапру́жаны |
ненапру́жаная |
ненапру́жанае |
ненапру́жаныя |
| Р. |
ненапру́жанага |
ненапру́жанай ненапру́жанае |
ненапру́жанага |
ненапру́жаных |
| Д. |
ненапру́жанаму |
ненапру́жанай |
ненапру́жанаму |
ненапру́жаным |
| В. |
ненапру́жаны (неадуш.) ненапру́жанага (адуш.) |
ненапру́жаную |
ненапру́жанае |
ненапру́жаныя (неадуш.) ненапру́жаных (адуш.) |
| Т. |
ненапру́жаным |
ненапру́жанай ненапру́жанаю |
ненапру́жаным |
ненапру́жанымі |
| М. |
ненапру́жаным |
ненапру́жанай |
ненапру́жаным |
ненапру́жаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
ненармава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ненармава́ны |
ненармава́ная |
ненармава́нае |
ненармава́ныя |
| Р. |
ненармава́нага |
ненармава́най ненармава́нае |
ненармава́нага |
ненармава́ных |
| Д. |
ненармава́наму |
ненармава́най |
ненармава́наму |
ненармава́ным |
| В. |
ненармава́ны (неадуш.) ненармава́нага (адуш.) |
ненармава́ную |
ненармава́нае |
ненармава́ныя (неадуш.) ненармава́ных (адуш.) |
| Т. |
ненармава́ным |
ненармава́най ненармава́наю |
ненармава́ным |
ненармава́нымі |
| М. |
ненармава́ным |
ненармава́най |
ненармава́ным |
ненармава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
ненарма́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ненарма́льна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ненарма́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ненарма́льнасць |
| Р. |
ненарма́льнасці |
| Д. |
ненарма́льнасці |
| В. |
ненарма́льнасць |
| Т. |
ненарма́льнасцю |
| М. |
ненарма́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.