віньетава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
віньетава́нне |
віньетава́нні |
| Р. |
віньетава́ння |
віньетава́нняў |
| Д. |
віньетава́нню |
віньетава́нням |
| В. |
віньетава́нне |
віньетава́нні |
| Т. |
віньетава́ннем |
віньетава́ннямі |
| М. |
віньетава́нні |
віньетава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
віньетава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
віньетава́ны |
віньетава́ная |
віньетава́нае |
віньетава́ныя |
| Р. |
віньетава́нага |
віньетава́най віньетава́нае |
віньетава́нага |
віньетава́ных |
| Д. |
віньетава́наму |
віньетава́най |
віньетава́наму |
віньетава́ным |
| В. |
віньетава́ны (неадуш.) віньетава́нага (адуш.) |
віньетава́ную |
віньетава́нае |
віньетава́ныя (неадуш.) віньетава́ных (адуш.) |
| Т. |
віньетава́ным |
віньетава́най віньетава́наю |
віньетава́ным |
віньетава́нымі |
| М. |
віньетава́ным |
віньетава́най |
віньетава́ным |
віньетава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
віньетава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
віньетава́ны |
віньетава́ная |
віньетава́нае |
віньетава́ныя |
| Р. |
віньетава́нага |
віньетава́най віньетава́нае |
віньетава́нага |
віньетава́ных |
| Д. |
віньетава́наму |
віньетава́най |
віньетава́наму |
віньетава́ным |
| В. |
віньетава́ны (неадуш.) віньетава́нага (адуш.) |
віньетава́ную |
віньетава́нае |
віньетава́ныя (неадуш.) віньетава́ных (адуш.) |
| Т. |
віньетава́ным |
віньетава́най віньетава́наю |
віньетава́ным |
віньетава́нымі |
| М. |
віньетава́ным |
віньетава́най |
віньетава́ным |
віньетава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
вінье́тачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вінье́тачка |
вінье́тачкі |
| Р. |
вінье́тачкі |
вінье́тачак |
| Д. |
вінье́тачцы |
вінье́тачкам |
| В. |
вінье́тачку |
вінье́тачкі |
| Т. |
вінье́тачкай вінье́тачкаю |
вінье́тачкамі |
| М. |
вінье́тачцы |
вінье́тачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вінье́тачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вінье́тачны |
вінье́тачная |
вінье́тачнае |
вінье́тачныя |
| Р. |
вінье́тачнага |
вінье́тачнай вінье́тачнае |
вінье́тачнага |
вінье́тачных |
| Д. |
вінье́тачнаму |
вінье́тачнай |
вінье́тачнаму |
вінье́тачным |
| В. |
вінье́тачны (неадуш.) вінье́тачнага (адуш.) |
вінье́тачную |
вінье́тачнае |
вінье́тачныя (неадуш.) вінье́тачных (адуш.) |
| Т. |
вінье́тачным |
вінье́тачнай вінье́тачнаю |
вінье́тачным |
вінье́тачнымі |
| М. |
вінье́тачным |
вінье́тачнай |
вінье́тачным |
вінье́тачных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вінье́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вінье́тка |
вінье́ткі |
| Р. |
вінье́ткі |
вінье́так |
| Д. |
вінье́тцы |
вінье́ткам |
| В. |
вінье́тку |
вінье́ткі |
| Т. |
вінье́ткай вінье́ткаю |
вінье́ткамі |
| М. |
вінье́тцы |
вінье́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
віпрато́кс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
віпрато́кс |
| Р. |
віпрато́ксу |
| Д. |
віпрато́ксу |
| В. |
віпрато́кс |
| Т. |
віпрато́ксам |
| М. |
віпрато́ксе |
Крыніцы:
piskunou2012.
ві́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ві́р |
віры́ |
| Р. |
ві́ру |
віро́ў |
| Д. |
ві́ру |
віра́м |
| В. |
ві́р |
віры́ |
| Т. |
ві́рам |
віра́мі |
| М. |
ві́ры віры́ |
віра́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ві́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ві́ра |
ві́ры |
| Р. |
ві́ры |
ві́р |
| Д. |
ві́ры |
ві́рам |
| В. |
ві́ру |
ві́ры |
| Т. |
ві́рай ві́раю |
ві́рамі |
| М. |
ві́ры |
ві́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.