Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

віншава́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. віншава́льніца віншава́льніцы
Р. віншава́льніцы віншава́льніц
Д. віншава́льніцы віншава́льніцам
В. віншава́льніцу віншава́льніц
Т. віншава́льніцай
віншава́льніцаю		 віншава́льніцамі
М. віншава́льніцы віншава́льніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

віншава́льніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. віншава́льніцкі віншава́льніцкая віншава́льніцкае віншава́льніцкія
Р. віншава́льніцкага віншава́льніцкай
віншава́льніцкае		 віншава́льніцкага віншава́льніцкіх
Д. віншава́льніцкаму віншава́льніцкай віншава́льніцкаму віншава́льніцкім
В. віншава́льніцкі
віншава́льніцкага		 віншава́льніцкую віншава́льніцкае віншава́льніцкія
віншава́льніцкіх
Т. віншава́льніцкім віншава́льніцкай
віншава́льніцкаю		 віншава́льніцкім віншава́льніцкімі
М. віншава́льніцкім віншава́льніцкай віншава́льніцкім віншава́льніцкіх

Крыніцы: tsblm1996.

віншава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. віншава́льны віншава́льная віншава́льнае віншава́льныя
Р. віншава́льнага віншава́льнай
віншава́льнае		 віншава́льнага віншава́льных
Д. віншава́льнаму віншава́льнай віншава́льнаму віншава́льным
В. віншава́льны (неадуш.)
віншава́льнага (адуш.)		 віншава́льную віншава́льнае віншава́льныя (неадуш.)
віншава́льных (адуш.)
Т. віншава́льным віншава́льнай
віншава́льнаю		 віншава́льным віншава́льнымі
М. віншава́льным віншава́льнай віншава́льным віншава́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

віншава́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. віншава́нка віншава́нкі
Р. віншава́нкі віншава́нак
Д. віншава́нцы віншава́нкам
В. віншава́нку віншава́нкі
Т. віншава́нкай
віншава́нкаю		 віншава́нкамі
М. віншава́нцы віншава́нках

Крыніцы: piskunou2012.

віншава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. віншава́нне віншава́нні
Р. віншава́ння віншава́нняў
Д. віншава́нню віншава́нням
В. віншава́нне віншава́нні
Т. віншава́ннем віншава́ннямі
М. віншава́нні віншава́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

віншава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. віншу́ецца віншу́юцца
Прошлы час
м. віншава́ўся віншава́ліся
ж. віншава́лася
н. віншава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

віншава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. віншу́ю віншу́ем
2-я ас. віншу́еш віншу́еце
3-я ас. віншу́е віншу́юць
Прошлы час
м. віншава́ў віншава́лі
ж. віншава́ла
н. віншава́ла
Загадны лад
2-я ас. віншу́й віншу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час віншу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

віншо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. віншо́ўка віншо́ўкі
Р. віншо́ўкі віншо́вак
Д. віншо́ўцы віншо́ўкам
В. віншо́ўку віншо́ўкі
Т. віншо́ўкай
віншо́ўкаю		 віншо́ўкамі
М. віншо́ўцы віншо́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

віншо́ўнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. віншо́ўнік віншо́ўнікі
Р. віншо́ўніка віншо́ўнікаў
Д. віншо́ўніку віншо́ўнікам
В. віншо́ўніка віншо́ўнікаў
Т. віншо́ўнікам віншо́ўнікамі
М. віншо́ўніку віншо́ўніках

Крыніцы: piskunou2012.

віншо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. віншо́ўны віншо́ўная віншо́ўнае віншо́ўныя
Р. віншо́ўнага віншо́ўнай
віншо́ўнае		 віншо́ўнага віншо́ўных
Д. віншо́ўнаму віншо́ўнай віншо́ўнаму віншо́ўным
В. віншо́ўны (неадуш.)
віншо́ўнага (адуш.)		 віншо́ўную віншо́ўнае віншо́ўныя (неадуш.)
віншо́ўных (адуш.)
Т. віншо́ўным віншо́ўнай
віншо́ўнаю		 віншо́ўным віншо́ўнымі
М. віншо́ўным віншо́ўнай віншо́ўным віншо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.