Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ві́нт

‘шруба; частка рухавіка парахода, самалёта’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

вінтавы́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вінтавы́	вінтава́я	вінтаво́е	вінтавы́я
Р.	вінтаво́га	вінтаво́й вінтаво́е	вінтаво́га	вінтавы́х
Д.	вінтаво́му	вінтаво́й	вінтаво́му	вінтавы́м
В.	вінтавы́ (неадуш.) вінтаво́га (адуш.)	вінтаву́ю	вінтаво́е	вінтавы́я (неадуш.) вінтавы́х (адуш.)
Т.	вінтавы́м	вінтаво́й вінтаво́ю	вінтавы́м	вінтавы́мі
М.	вінтавы́м	вінтаво́й	вінтавы́м	вінтавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вінта́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

вінта́жны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вінта́жны	вінта́жная	вінта́жнае	вінта́жныя
Р.	вінта́жнага	вінта́жнай вінта́жнае	вінта́жнага	вінта́жных
Д.	вінта́жнаму	вінта́жнай	вінта́жнаму	вінта́жным
В.	вінта́жны (неадуш.) вінта́жнага (адуш.)	вінта́жную	вінта́жнае	вінта́жныя (неадуш.) вінта́жных (адуш.)
Т.	вінта́жным	вінта́жнай вінта́жнаю	вінта́жным	вінта́жнымі
М.	вінта́жным	вінта́жнай	вінта́жным	вінта́жных

Крыніцы: piskunou2012.

вінтакры́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вінтакры́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вінтакры́лы	вінтакры́лая	вінтакры́лае	вінтакры́лыя
Р.	вінтакры́лага	вінтакры́лай вінтакры́лае	вінтакры́лага	вінтакры́лых
Д.	вінтакры́ламу	вінтакры́лай	вінтакры́ламу	вінтакры́лым
В.	вінтакры́лы (неадуш.) вінтакры́лага (адуш.)	вінтакры́лую	вінтакры́лае	вінтакры́лыя (неадуш.) вінтакры́лых (адуш.)
Т.	вінтакры́лым	вінтакры́лай вінтакры́лаю	вінтакры́лым	вінтакры́лымі
М.	вінтакры́лым	вінтакры́лай	вінтакры́лым	вінтакры́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

вінталё́м

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
вінталё́м	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

вінтамато́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вінтамато́рны	вінтамато́рная	вінтамато́рнае	вінтамато́рныя
Р.	вінтамато́рнага	вінтамато́рнай вінтамато́рнае	вінтамато́рнага	вінтамато́рных
Д.	вінтамато́рнаму	вінтамато́рнай	вінтамато́рнаму	вінтамато́рным
В.	вінтамато́рны (неадуш.) вінтамато́рнага (адуш.)	вінтамато́рную	вінтамато́рнае	вінтамато́рныя (неадуш.) вінтамато́рных (адуш.)
Т.	вінтамато́рным	вінтамато́рнай вінтамато́рнаю	вінтамато́рным	вінтамато́рнымі
М.	вінтамато́рным	вінтамато́рнай	вінтамато́рным	вінтамато́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

вінтаро́гі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вінтаро́гі	вінтаро́гая	вінтаро́гае	вінтаро́гія
Р.	вінтаро́гага	вінтаро́гай вінтаро́гае	вінтаро́гага	вінтаро́гіх
Д.	вінтаро́гаму	вінтаро́гай	вінтаро́гаму	вінтаро́гім
В.	вінтаро́гі (неадуш.) вінтаро́гага (адуш.)	вінтаро́гую	вінтаро́гае	вінтаро́гія (неадуш.) вінтаро́гіх (адуш.)
Т.	вінтаро́гім	вінтаро́гай вінтаро́гаю	вінтаро́гім	вінтаро́гімі
М.	вінтаро́гім	вінтаро́гай	вінтаро́гім	вінтаро́гіх

Крыніцы: piskunou2012.

вінтарэакты́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вінтарэакты́ўны	вінтарэакты́ўная	вінтарэакты́ўнае	вінтарэакты́ўныя
Р.	вінтарэакты́ўнага	вінтарэакты́ўнай вінтарэакты́ўнае	вінтарэакты́ўнага	вінтарэакты́ўных
Д.	вінтарэакты́ўнаму	вінтарэакты́ўнай	вінтарэакты́ўнаму	вінтарэакты́ўным
В.	вінтарэакты́ўны (неадуш.) вінтарэакты́ўнага (адуш.)	вінтарэакты́ўную	вінтарэакты́ўнае	вінтарэакты́ўныя (неадуш.) вінтарэакты́ўных (адуш.)
Т.	вінтарэакты́ўным	вінтарэакты́ўнай вінтарэакты́ўнаю	вінтарэакты́ўным	вінтарэакты́ўнымі
М.	вінтарэакты́ўным	вінтарэакты́ўнай	вінтарэакты́ўным	вінтарэакты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum