вінтакры́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| вінтакры́л | вінтакры́лы | |
| вінтакры́ла | вінтакры́лаў | |
| вінтакры́лу | вінтакры́лам | |
| вінтакры́л | вінтакры́лы | |
| вінтакры́лам | вінтакры́ламі | |
| вінтакры́ле | вінтакры́лах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)