Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

двугало́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. двугало́вы двугало́вая двугало́вае двугало́выя
Р. двугало́вага двугало́вай
двугало́вае		 двугало́вага двугало́вых
Д. двугало́ваму двугало́вай двугало́ваму двугало́вым
В. двугало́вы (неадуш.)
двугало́вага (адуш.)		 двугало́вую двугало́вае двугало́выя (неадуш.)
двугало́вых (адуш.)
Т. двугало́вым двугало́вай
двугало́ваю		 двугало́вым двугало́вымі
М. двугало́вым двугало́вай двугало́вым двугало́вых

Крыніцы: piskunou2012.

двудно́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. двудно́ўка двудно́ўкі
Р. двудно́ўкі двудно́вак
Д. двудно́ўцы двудно́ўкам
В. двудно́ўку двудно́ўкі
Т. двудно́ўкай
двудно́ўкаю		 двудно́ўкамі
М. двудно́ўцы двудно́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

двудо́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. двудо́нка двудо́нкі
Р. двудо́нкі двудо́нак
Д. двудо́нцы двудо́нкам
В. двудо́нку двудо́нкі
Т. двудо́нкай
двудо́нкаю		 двудо́нкамі
М. двудо́нцы двудо́нках

Крыніцы: piskunou2012.

двуду́шна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
двуду́шна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

двуду́шнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. двуду́шнасць
Р. двуду́шнасці
Д. двуду́шнасці
В. двуду́шнасць
Т. двуду́шнасцю
М. двуду́шнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

двуду́шнічаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. двуду́шнічаю двуду́шнічаем
2-я ас. двуду́шнічаеш двуду́шнічаеце
3-я ас. двуду́шнічае двуду́шнічаюць
Прошлы час
м. двуду́шнічаў двуду́шнічалі
ж. двуду́шнічала
н. двуду́шнічала
Дзеепрыслоўе
цяп. час двуду́шнічаючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

двуду́шны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. двуду́шны двуду́шная двуду́шнае двуду́шныя
Р. двуду́шнага двуду́шнай
двуду́шнае		 двуду́шнага двуду́шных
Д. двуду́шнаму двуду́шнай двуду́шнаму двуду́шным
В. двуду́шны (неадуш.)
двуду́шнага (адуш.)		 двуду́шную двуду́шнае двуду́шныя (неадуш.)
двуду́шных (адуш.)
Т. двуду́шным двуду́шнай
двуду́шнаю		 двуду́шным двуду́шнымі
М. двуду́шным двуду́шнай двуду́шным двуду́шных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

двузу́бнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. двузу́бнік двузу́бнікі
Р. двузу́бніка двузу́бнікаў
Д. двузу́бніку двузу́бнікам
В. двузу́бнік двузу́бнікі
Т. двузу́бнікам двузу́бнікамі
М. двузу́бніку двузу́бніках

Крыніцы: piskunou2012.

двуі́снасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. двуі́снасць
Р. двуі́снасці
Д. двуі́снасці
В. двуі́снасць
Т. двуі́снасцю
М. двуі́снасці

Крыніцы: piskunou2012.

двуісто́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. двуісто́тнасць
Р. двуісто́тнасці
Д. двуісто́тнасці
В. двуісто́тнасць
Т. двуісто́тнасцю
М. двуісто́тнасці

Крыніцы: piskunou2012.