Verbum

анлайнавы слоўнік

паго́ністы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паго́ністы	паго́ністая	паго́ністае	паго́ністыя
Р.	паго́ністага	паго́ністай паго́ністае	паго́ністага	паго́ністых
Д.	паго́ністаму	паго́ністай	паго́ністаму	паго́ністым
В.	паго́ністы (неадуш.) паго́ністага (адуш.)	паго́ністую	паго́ністае	паго́ністыя (неадуш.) паго́ністых (адуш.)
Т.	паго́ністым	паго́ністай паго́ністаю	паго́ністым	паго́ністымі
М.	паго́ністым	паго́ністай	паго́ністым	паго́ністых

Крыніцы: piskunou2012.

паго́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Паго́ннае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

паго́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паго́нны	паго́нная	паго́ннае	паго́нныя
Р.	паго́ннага	паго́ннай паго́ннае	паго́ннага	паго́нных
Д.	паго́ннаму	паго́ннай	паго́ннаму	паго́нным
В.	паго́нны (неадуш.) паго́ннага (адуш.)	паго́нную	паго́ннае	паго́нныя (неадуш.) паго́нных (адуш.)
Т.	паго́нным	паго́ннай паго́ннаю	паго́нным	паго́ннымі
М.	паго́нным	паго́ннай	паго́нным	паго́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Паго́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

паго́нчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

паго́ншчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

паго́нька

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

паго́ня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паго́паць

‘паскакаць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.