выве́дваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выве́дваю |
выве́дваем |
| 2-я ас. |
выве́дваеш |
выве́дваеце |
| 3-я ас. |
выве́двае |
выве́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выве́дваў |
выве́двалі |
| ж. |
выве́двала |
| н. |
выве́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выве́двай |
выве́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выве́дваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́ведзены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́ведзены |
вы́ведзеная |
вы́ведзенае |
вы́ведзеныя |
| Р. |
вы́ведзенага |
вы́ведзенай вы́ведзенае |
вы́ведзенага |
вы́ведзеных |
| Д. |
вы́ведзенаму |
вы́ведзенай |
вы́ведзенаму |
вы́ведзеным |
| В. |
вы́ведзены (неадуш.) вы́ведзенага (адуш.) |
вы́ведзеную |
вы́ведзенае |
вы́ведзеныя (неадуш.) вы́ведзеных (адуш.) |
| Т. |
вы́ведзеным |
вы́ведзенай вы́ведзенаю |
вы́ведзеным |
вы́ведзенымі |
| М. |
вы́ведзеным |
вы́ведзенай |
вы́ведзеным |
вы́ведзеных |
Кароткая форма: вы́ведзена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выве́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выве́дка |
выве́дкі |
| Р. |
выве́дкі |
выве́дак |
| Д. |
выве́дцы |
выве́дкам |
| В. |
выве́дку |
выве́дкі |
| Т. |
выве́дкай выве́дкаю |
выве́дкамі |
| М. |
выве́дцы |
выве́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выве́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выве́днік |
выве́днікі |
| Р. |
выве́дніка |
выве́днікаў |
| Д. |
выве́дніку |
выве́днікам |
| В. |
выве́дніка |
выве́днікаў |
| Т. |
выве́днікам |
выве́днікамі |
| М. |
выве́дніку |
выве́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
выве́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выве́дніца |
выве́дніцы |
| Р. |
выве́дніцы |
выве́дніц |
| Д. |
выве́дніцы |
выве́дніцам |
| В. |
выве́дніцу |
выве́дніц |
| Т. |
выве́дніцай выве́дніцаю |
выве́дніцамі |
| М. |
выве́дніцы |
выве́дніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
выве́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выве́дчык |
выве́дчыкі |
| Р. |
выве́дчыка |
выве́дчыкаў |
| Д. |
выве́дчыку |
выве́дчыкам |
| В. |
выве́дчыка |
выве́дчыкаў |
| Т. |
выве́дчыкам |
выве́дчыкамі |
| М. |
выве́дчыку |
выве́дчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.