вальнаду́мка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вальнаду́мка |
вальнаду́мкі |
| Р. |
вальнаду́мкі |
вальнаду́мак |
| Д. |
вальнаду́мцы |
вальнаду́мкам |
| В. |
вальнаду́мку |
вальнаду́мак |
| Т. |
вальнаду́мкай вальнаду́мкаю |
вальнаду́мкамі |
| М. |
вальнаду́мцы |
вальнаду́мках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
вальнаду́мна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| вальнаду́мна |
вальнаду́мней |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
вальнаду́мнічаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вальнаду́мнічаю |
вальнаду́мнічаем |
| 2-я ас. |
вальнаду́мнічаеш |
вальнаду́мнічаеце |
| 3-я ас. |
вальнаду́мнічае |
вальнаду́мнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
вальнаду́мнічаў |
вальнаду́мнічалі |
| ж. |
вальнаду́мнічала |
| н. |
вальнаду́мнічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вальнаду́мнічай |
вальнаду́мнічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вальнаду́мнічаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вальнаду́мны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вальнаду́мны |
вальнаду́мная |
вальнаду́мнае |
вальнаду́мныя |
| Р. |
вальнаду́мнага |
вальнаду́мнай вальнаду́мнае |
вальнаду́мнага |
вальнаду́мных |
| Д. |
вальнаду́мнаму |
вальнаду́мнай |
вальнаду́мнаму |
вальнаду́мным |
| В. |
вальнаду́мны (неадуш.) вальнаду́мнага (адуш.) |
вальнаду́мную |
вальнаду́мнае |
вальнаду́мныя (неадуш.) вальнаду́мных (адуш.) |
| Т. |
вальнаду́мным |
вальнаду́мнай вальнаду́мнаю |
вальнаду́мным |
вальнаду́мнымі |
| М. |
вальнаду́мным |
вальнаду́мнай |
вальнаду́мным |
вальнаду́мных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вальнаду́мства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вальнаду́мства |
| Р. |
вальнаду́мства |
| Д. |
вальнаду́мству |
| В. |
вальнаду́мства |
| Т. |
вальнаду́мствам |
| М. |
вальнаду́мстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вальналю́бства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вальналю́бства |
| Р. |
вальналю́бства |
| Д. |
вальналю́бству |
| В. |
вальналю́бства |
| Т. |
вальналю́бствам |
| М. |
вальналю́бстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
вальнапі́саны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
вальнапі́саны |
вальнапі́саныя |
| Р. |
вальнапі́санага |
вальнапі́саных |
| Д. |
вальнапі́санаму |
вальнапі́саным |
| В. |
вальнапі́санага |
вальнапі́саных |
| Т. |
вальнапі́саным |
вальнапі́санымі |
| М. |
вальнапі́саным |
вальнапі́саных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.