Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авклмнопртухчыэ-
авеілноруыя

шку́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шку́рны шку́рная шку́рнае шку́рныя
Р. шку́рнага шку́рнай
шку́рнае		 шку́рнага шку́рных
Д. шку́рнаму шку́рнай шку́рнаму шку́рным
В. шку́рны (неадуш.)
шку́рнага (адуш.)		 шку́рную шку́рнае шку́рныя (неадуш.)
шку́рных (адуш.)
Т. шку́рным шку́рнай
шку́рнаю		 шку́рным шку́рнымі
М. шку́рным шку́рнай шку́рным шку́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шку́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. шку́т
Р. шку́та
Д. шку́ту
В. шку́та
Т. шку́там
М. шку́це

Крыніцы: piskunou2012.

шкутыльга́ць

‘кульгаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шкутыльга́ю шкутыльга́ем
2-я ас. шкутыльга́еш шкутыльга́еце
3-я ас. шкутыльга́е шкутыльга́юць
Прошлы час
м. шкутыльга́ў шкутыльга́лі
ж. шкутыльга́ла
н. шкутыльга́ла
Загадны лад
2-я ас. шкутыльга́й шкутыльга́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шкутыльга́ючы

Крыніцы: piskunou2012.