Verbum

анлайнавы слоўнік

Во́ўчын

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Во́ўчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

во́ўчынскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	во́ўчынскі	во́ўчынская	во́ўчынскае	во́ўчынскія
Р.	во́ўчынскага	во́ўчынскай во́ўчынскае	во́ўчынскага	во́ўчынскіх
Д.	во́ўчынскаму	во́ўчынскай	во́ўчынскаму	во́ўчынскім
В.	во́ўчынскі (неадуш.) во́ўчынскага (адуш.)	во́ўчынскую	во́ўчынскае	во́ўчынскія (неадуш.) во́ўчынскіх (адуш.)
Т.	во́ўчынскім	во́ўчынскай во́ўчынскаю	во́ўчынскім	во́ўчынскімі
М.	во́ўчынскім	во́ўчынскай	во́ўчынскім	во́ўчынскіх

Крыніцы: piskunou2012.

во́ўчыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.