Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
ажоуыэ

прытачы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прытачу́ся прыто́чымся
2-я ас. прыто́чышся прыто́чыцеся
3-я ас. прыто́чыцца прыто́чацца
Прошлы час
м. прытачы́ўся прытачы́ліся
ж. прытачы́лася
н. прытачы́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час прытачы́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

прытачы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прытачу́ прыто́чым
2-я ас. прыто́чыш прыто́чыце
3-я ас. прыто́чыць прыто́чаць
Прошлы час
м. прытачы́ў -
ж. прытачы́ла
н. прытачы́ла
Загадны лад
2-я ас. прытачы́ прытачы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прытачы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прытвара́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прытвара́нне
Р. прытвара́ння
Д. прытвара́нню
В. прытвара́нне
Т. прытвара́ннем
М. прытвара́нні

Крыніцы: piskunou2012.

прытвара́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прытвара́юся прытвара́емся
2-я ас. прытвара́ешся прытвара́ецеся
3-я ас. прытвара́ецца прытвара́юцца
Прошлы час
м. прытвара́ўся прытвара́ліся
ж. прытвара́лася
н. прытвара́лася
Загадны лад
2-я ас. прытвара́йся прытвара́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час прытвара́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прытвары́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прытвару́ся прытво́рымся
2-я ас. прытво́рышся прытво́рыцеся
3-я ас. прытво́рыцца прытво́рацца
Прошлы час
м. прытвары́ўся прытвары́ліся
ж. прытвары́лася
н. прытвары́лася
Загадны лад
2-я ас. прытвары́ся прытвары́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прытвары́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прытво́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прытво́р прытво́ры
Р. прытво́ра прытво́раў
Д. прытво́ру прытво́рам
В. прытво́р прытво́ры
Т. прытво́рам прытво́рамі
М. прытво́ры прытво́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прытво́ра

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прытво́ра прытво́ры
Р. прытво́ры прытво́р
Д. прытво́ры прытво́рам
В. прытво́ру прытво́р
Т. прытво́рай
прытво́раю		 прытво́рамі
М. прытво́ры прытво́рах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

прытво́ра

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прытво́ра прытво́ры
Р. прытво́ры прытво́р
Д. прытво́ру прытво́рам
В. прытво́ру прытво́р
Т. прытво́рам прытво́рамі
М. прытво́ру прытво́рах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

прытво́рлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прытво́рлівы прытво́рлівая прытво́рлівае прытво́рлівыя
Р. прытво́рлівага прытво́рлівай
прытво́рлівае		 прытво́рлівага прытво́рлівых
Д. прытво́рліваму прытво́рлівай прытво́рліваму прытво́рлівым
В. прытво́рлівы (неадуш.)
прытво́рлівага (адуш.)		 прытво́рлівую прытво́рлівае прытво́рлівыя (неадуш.)
прытво́рлівых (адуш.)
Т. прытво́рлівым прытво́рлівай
прытво́рліваю		 прытво́рлівым прытво́рлівымі
М. прытво́рлівым прытво́рлівай прытво́рлівым прытво́рлівых

Крыніцы: piskunou2012.

прытво́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
прытво́рна прытво́рней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.