прашчу́паны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прашчу́паны |
прашчу́паная |
прашчу́панае |
прашчу́паныя |
| Р. |
прашчу́панага |
прашчу́панай прашчу́панае |
прашчу́панага |
прашчу́паных |
| Д. |
прашчу́панаму |
прашчу́панай |
прашчу́панаму |
прашчу́паным |
| В. |
прашчу́паны (неадуш.) прашчу́панага (адуш.) |
прашчу́паную |
прашчу́панае |
прашчу́паныя (неадуш.) прашчу́паных (адуш.) |
| Т. |
прашчу́паным |
прашчу́панай прашчу́панаю |
прашчу́паным |
прашчу́панымі |
| М. |
прашчу́паным |
прашчу́панай |
прашчу́паным |
прашчу́паных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прашчу́паны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прашчу́паны |
прашчу́паная |
прашчу́панае |
прашчу́паныя |
| Р. |
прашчу́панага |
прашчу́панай прашчу́панае |
прашчу́панага |
прашчу́паных |
| Д. |
прашчу́панаму |
прашчу́панай |
прашчу́панаму |
прашчу́паным |
| В. |
прашчу́паны (неадуш.) прашчу́панага (адуш.) |
прашчу́паную |
прашчу́панае |
прашчу́паныя (неадуш.) прашчу́паных (адуш.) |
| Т. |
прашчу́паным |
прашчу́панай прашчу́панаю |
прашчу́паным |
прашчу́панымі |
| М. |
прашчу́паным |
прашчу́панай |
прашчу́паным |
прашчу́паных |
Кароткая форма: прашчу́пана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прашчу́паць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашчу́паю |
прашчу́паем |
| 2-я ас. |
прашчу́паеш |
прашчу́паеце |
| 3-я ас. |
прашчу́пае |
прашчу́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
прашчу́паў |
прашчу́палі |
| ж. |
прашчу́пала |
| н. |
прашчу́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашчу́пай |
прашчу́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашчу́паўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прашчу́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прашчу́пванне |
| Р. |
прашчу́пвання |
| Д. |
прашчу́пванню |
| В. |
прашчу́пванне |
| Т. |
прашчу́пваннем |
| М. |
прашчу́пванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прашчу́пвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прашчу́пваецца |
прашчу́пваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прашчу́пваўся |
прашчу́пваліся |
| ж. |
прашчу́пвалася |
| н. |
прашчу́пвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прашчу́пваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашчу́пваю |
прашчу́пваем |
| 2-я ас. |
прашчу́пваеш |
прашчу́пваеце |
| 3-я ас. |
прашчу́пвае |
прашчу́пваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прашчу́пваў |
прашчу́пвалі |
| ж. |
прашчу́пвала |
| н. |
прашчу́пвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашчу́пвай |
прашчу́пвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прашчу́пваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пра́шчур
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пра́шчур |
пра́шчуры |
| Р. |
пра́шчура |
пра́шчураў |
| Д. |
пра́шчуру |
пра́шчурам |
| В. |
пра́шчура |
пра́шчураў |
| Т. |
пра́шчурам |
пра́шчурамі |
| М. |
пра́шчуру |
пра́шчурах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прашчы́кваць
‘прашчыпваць каго-небудзь, праскубваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашчы́кваю |
прашчы́кваем |
| 2-я ас. |
прашчы́кваеш |
прашчы́кваеце |
| 3-я ас. |
прашчы́квае |
прашчы́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прашчы́кваў |
прашчы́квалі |
| ж. |
прашчы́квала |
| н. |
прашчы́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашчы́квай |
прашчы́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прашчы́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прашчыкну́ць
‘шчыпнуць каго-небудзь, скубануць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашчыкну́ |
прашчыкнё́м |
| 2-я ас. |
прашчыкне́ш |
прашчыкняце́ |
| 3-я ас. |
прашчыкне́ |
прашчыкну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прашчыкну́ў |
прашчыкну́лі |
| ж. |
прашчыкну́ла |
| н. |
прашчыкну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашчыкні́ |
прашчыкні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашчыкну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прашчырава́ць
‘старанна прапрацаваць, правесці час за справай’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашчыру́ю |
прашчыру́ем |
| 2-я ас. |
прашчыру́еш |
прашчыру́еце |
| 3-я ас. |
прашчыру́е |
прашчыру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прашчырава́ў |
прашчырава́лі |
| ж. |
прашчырава́ла |
| н. |
прашчырава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашчыру́й |
прашчыру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашчырава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.