Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прашуме́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прашумі́ць прашумя́ць
Прошлы час
м. прашуме́ў прашуме́лі
ж. прашуме́ла
н. прашуме́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час прашуме́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прашу́піць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прашу́плю прашу́пім
2-я ас. прашу́піш прашу́піце
3-я ас. прашу́піць прашу́пяць
Прошлы час
м. прашу́піў прашу́пілі
ж. прашу́піла
н. прашу́піла
Загадны лад
2-я ас. прашу́п прашу́пце
Дзеепрыслоўе
прош. час прашу́піўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прашурава́ць

‘ачысціць, адскрэбці што-небудзь і без прамога дапаўнення; прабегчы пэўны час або пэўную адлегласць (кіламетр) і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прашуру́ю прашуру́ем
2-я ас. прашуру́еш прашуру́еце
3-я ас. прашуру́е прашуру́юць
Прошлы час
м. прашурава́ў прашурава́лі
ж. прашурава́ла
н. прашурава́ла
Загадны лад
2-я ас. прашуру́й прашуру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прашурава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прашурхаце́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прашурхачу́ прашурхаці́м
2-я ас. прашурхаці́ш прашурхаціце́
3-я ас. прашурхаці́ць прашурхаця́ць
Прошлы час
м. прашурхаце́ў прашурхаце́лі
ж. прашурхаце́ла
н. прашурхаце́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час прашурхаце́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прашуршэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прашуршу́ прашуршы́м
2-я ас. прашуршы́ш прашуршыце́
3-я ас. прашуршы́ць прашурша́ць
Прошлы час
м. прашуршэ́ў прашуршэ́лі
ж. прашуршэ́ла
н. прашуршэ́ла
Загадны лад
2-я ас. прашуршы́ прашуршы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прашуршэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

пра́шча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пра́шча пра́шчы
Р. пра́шчы пра́шчаў
Д. пра́шчы пра́шчам
В. пра́шчу пра́шчы
Т. пра́шчай
пра́шчаю
пра́шчамі
М. пра́шчы пра́шчах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прашчабята́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прашчабячу́ прашчабе́чам
2-я ас. прашчабе́чаш прашчабе́чаце
3-я ас. прашчабе́ча прашчабе́чуць
Прошлы час
м. прашчабята́ў прашчабята́лі
ж. прашчабята́ла
н. прашчабята́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час прашчабята́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прашчападо́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прашчападо́бны прашчападо́бная прашчападо́бнае прашчападо́бныя
Р. прашчападо́бнага прашчападо́бнай
прашчападо́бнае
прашчападо́бнага прашчападо́бных
Д. прашчападо́бнаму прашчападо́бнай прашчападо́бнаму прашчападо́бным
В. прашчападо́бны (неадуш.)
прашчападо́бнага (адуш.)
прашчападо́бную прашчападо́бнае прашчападо́бныя (неадуш.)
прашчападо́бных (адуш.)
Т. прашчападо́бным прашчападо́бнай
прашчападо́бнаю
прашчападо́бным прашчападо́бнымі
М. прашчападо́бным прашчападо́бнай прашчападо́бным прашчападо́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

пра́шчнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пра́шчнік пра́шчнікі
Р. пра́шчніка пра́шчнікаў
Д. пра́шчніку пра́шчнікам
В. пра́шчніка пра́шчнікаў
Т. пра́шчнікам пра́шчнікамі
М. пра́шчніку пра́шчніках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

прашчо́ўкнуць

‘зафіксаваць што-небудзь у фотаздымку’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прашчо́ўкну прашчо́ўкнем
2-я ас. прашчо́ўкнеш прашчо́ўкнеце
3-я ас. прашчо́ўкне прашчо́ўкнуць
Прошлы час
м. прашчо́ўкнуў прашчо́ўкнулі
ж. прашчо́ўкнула
н. прашчо́ўкнула
Загадны лад
2-я ас. прашчо́ўкні прашчо́ўкніце
Дзеепрыслоўе
прош. час прашчо́ўкнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.