умі́лаваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
умі́лаваны |
умі́лаваная |
умі́лаванае |
умі́лаваныя |
| Р. |
умі́лаванага |
умі́лаванай умі́лаванае |
умі́лаванага |
умі́лаваных |
| Д. |
умі́лаванаму |
умі́лаванай |
умі́лаванаму |
умі́лаваным |
| В. |
умі́лаваны (неадуш.) умі́лаванага (адуш.) |
умі́лаваную |
умі́лаванае |
умі́лаваныя (неадуш.) умі́лаваных (адуш.) |
| Т. |
умі́лаваным |
умі́лаванай умі́лаванаю |
умі́лаваным |
умі́лаванымі |
| М. |
умі́лаваным |
умі́лаванай |
умі́лаваным |
умі́лаваных |
Кароткая форма: умі́лавана.
Крыніцы:
piskunou2012.
умілава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умілу́юся |
умілу́емся |
| 2-я ас. |
умілу́ешся |
умілу́ецеся |
| 3-я ас. |
умілу́ецца |
умілу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
умілава́ўся |
умілава́ліся |
| ж. |
умілава́лася |
| н. |
умілава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умілу́йся |
умілу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умілава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
умілава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умілу́ю |
умілу́ем |
| 2-я ас. |
умілу́еш |
умілу́еце |
| 3-я ас. |
умілу́е |
умілу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
умілава́ў |
умілава́лі |
| ж. |
умілава́ла |
| н. |
умілава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умілу́й |
умілу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умілава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
умілажа́ленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
умілажа́ленне |
| Р. |
умілажа́лення |
| Д. |
умілажа́ленню |
| В. |
умілажа́ленне |
| Т. |
умілажа́леннем |
| М. |
умілажа́ленні |
Крыніцы:
piskunou2012.
умілажа́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
умілажа́лены |
умілажа́леная |
умілажа́ленае |
умілажа́леныя |
| Р. |
умілажа́ленага |
умілажа́ленай умілажа́ленае |
умілажа́ленага |
умілажа́леных |
| Д. |
умілажа́ленаму |
умілажа́ленай |
умілажа́ленаму |
умілажа́леным |
| В. |
умілажа́лены (неадуш.) умілажа́ленага (адуш.) |
умілажа́леную |
умілажа́ленае |
умілажа́леныя (неадуш.) умілажа́леных (адуш.) |
| Т. |
умілажа́леным |
умілажа́ленай умілажа́ленаю |
умілажа́леным |
умілажа́ленымі |
| М. |
умілажа́леным |
умілажа́ленай |
умілажа́леным |
умілажа́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
умілажа́ліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умілажа́люся |
умілажа́лімся |
| 2-я ас. |
умілажа́лішся |
умілажа́ліцеся |
| 3-я ас. |
умілажа́ліцца |
умілажа́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
умілажа́ліўся |
умілажа́ліліся |
| ж. |
умілажа́лілася |
| н. |
умілажа́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умілажа́лься |
умілажа́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умілажа́ліўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
умілажа́ліць
‘уласкавіць, улагодзіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умілажа́лю |
умілажа́лім |
| 2-я ас. |
умілажа́ліш |
умілажа́ліце |
| 3-я ас. |
умілажа́ліць |
умілажа́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
умілажа́ліў |
умілажа́лілі |
| ж. |
умілажа́ліла |
| н. |
умілажа́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умілажа́ль |
умілажа́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умілажа́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.