Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

законапалажэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. законапалажэ́нне законапалажэ́нні
Р. законапалажэ́ння законапалажэ́нняў
Д. законапалажэ́нню законапалажэ́нням
В. законапалажэ́нне законапалажэ́нні
Т. законапалажэ́ннем законапалажэ́ннямі
М. законапалажэ́нні законапалажэ́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

законапара́дак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. законапара́дак законапара́дкі
Р. законапара́дку законапара́дкаў
Д. законапара́дку законапара́дкам
В. законапара́дак законапара́дкі
Т. законапара́дкам законапара́дкамі
М. законапара́дку законапара́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

законапаруша́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. законапаруша́льнік законапаруша́льнікі
Р. законапаруша́льніка законапаруша́льнікаў
Д. законапаруша́льніку законапаруша́льнікам
В. законапаруша́льніка законапаруша́льнікаў
Т. законапаруша́льнікам законапаруша́льнікамі
М. законапаруша́льніку законапаруша́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

законапаруша́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. законапаруша́льніца законапаруша́льніцы
Р. законапаруша́льніцы законапаруша́льніц
Д. законапаруша́льніцы законапаруша́льніцам
В. законапаруша́льніцу законапаруша́льніц
Т. законапаруша́льніцай
законапаруша́льніцаю		 законапаруша́льніцамі
М. законапаруша́льніцы законапаруша́льніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

зако́напаслухмяна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
зако́напаслухмяна - -

законапаслухмя́на

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
законапаслухмя́на - -

Крыніцы: piskunou2012.

законапаслухмя́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. законапаслухмя́насць
Р. законапаслухмя́насці
Д. законапаслухмя́насці
В. законапаслухмя́насць
Т. законапаслухмя́насцю
М. законапаслухмя́насці

Крыніцы: piskunou2012.

законапаслухмя́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. законапаслухмя́ны законапаслухмя́ная законапаслухмя́нае законапаслухмя́ныя
Р. законапаслухмя́нага законапаслухмя́най
законапаслухмя́нае		 законапаслухмя́нага законапаслухмя́ных
Д. законапаслухмя́наму законапаслухмя́най законапаслухмя́наму законапаслухмя́ным
В. законапаслухмя́ны (неадуш.)
законапаслухмя́нага (адуш.)		 законапаслухмя́ную законапаслухмя́нае законапаслухмя́ныя (неадуш.)
законапаслухмя́ных (адуш.)
Т. законапаслухмя́ным законапаслухмя́най
законапаслухмя́наю		 законапаслухмя́ным законапаслухмя́нымі
М. законапаслухмя́ным законапаслухмя́най законапаслухмя́ным законапаслухмя́ных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

законапрае́кт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. законапрае́кт законапрае́кты
Р. законапрае́кта законапрае́ктаў
Д. законапрае́кту законапрае́ктам
В. законапрае́кт законапрае́кты
Т. законапрае́ктам законапрае́ктамі
М. законапрае́кце законапрае́ктах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зако́напраектны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зако́напраектны зако́напраектная зако́напраектнае зако́напраектныя
Р. зако́напраектнага зако́напраектнай
зако́напраектнае		 зако́напраектнага зако́напраектных
Д. зако́напраектнаму зако́напраектнай зако́напраектнаму зако́напраектным
В. зако́напраектны
зако́напраектнага		 зако́напраектную зако́напраектнае зако́напраектныя
Т. зако́напраектным зако́напраектнай
зако́напраектнаю		 зако́напраектным зако́напраектнымі
М. зако́напраектным зако́напраектнай зако́напраектным зако́напраектных