высакатра́ўе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
высакатра́ўе |
| Р. |
высакатра́ўя |
| Д. |
высакатра́ўю |
| В. |
высакатра́ўе |
| Т. |
высакатра́ўем |
| М. |
высакатра́ўі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
высакаху́ткасны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
высакаху́ткасны |
высакаху́ткасная |
высакаху́ткаснае |
высакаху́ткасныя |
| Р. |
высакаху́ткаснага |
высакаху́ткаснай высакаху́ткаснае |
высакаху́ткаснага |
высакаху́ткасных |
| Д. |
высакаху́ткаснаму |
высакаху́ткаснай |
высакаху́ткаснаму |
высакаху́ткасным |
| В. |
высакаху́ткасны (неадуш.) высакаху́ткаснага (адуш.) |
высакаху́ткасную |
высакаху́ткаснае |
высакаху́ткасныя (неадуш.) высакаху́ткасных (адуш.) |
| Т. |
высакаху́ткасным |
высакаху́ткаснай высакаху́ткаснаю |
высакаху́ткасным |
высакаху́ткаснымі |
| М. |
высакаху́ткасным |
высакаху́ткаснай |
высакаху́ткасным |
высакаху́ткасных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
высакая́касна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| высакая́касна |
высакая́касней |
- |
высакая́касны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
высакая́касны |
высакая́касная |
высакая́каснае |
высакая́касныя |
| Р. |
высакая́каснага |
высакая́каснай высакая́каснае |
высакая́каснага |
высакая́касных |
| Д. |
высакая́каснаму |
высакая́каснай |
высакая́каснаму |
высакая́касным |
| В. |
высакая́касны (неадуш.) высакая́каснага (адуш.) |
высакая́касную |
высакая́каснае |
высакая́касныя (неадуш.) высакая́касных (адуш.) |
| Т. |
высакая́касным |
высакая́каснай высакая́каснаю |
высакая́касным |
высакая́каснымі |
| М. |
высакая́касным |
высакая́каснай |
высакая́касным |
высакая́касных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.