Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прачу́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прачу́тка прачу́ткі
Р. прачу́ткі прачу́так
Д. прачу́тцы прачу́ткам
В. прачу́тку прачу́ткі
Т. прачу́ткай
прачу́ткаю
прачу́ткамі
М. прачу́тцы прачу́тках

Крыніцы: piskunou2012.

прачу́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прачу́ты прачу́тая прачу́тае прачу́тыя
Р. прачу́тага прачу́тай
прачу́тае
прачу́тага прачу́тых
Д. прачу́таму прачу́тай прачу́таму прачу́тым
В. прачу́ты (неадуш.)
прачу́тага (адуш.)
прачу́тую прачу́тае прачу́тыя (неадуш.)
прачу́тых (адуш.)
Т. прачу́тым прачу́тай
прачу́таю
прачу́тым прачу́тымі
М. прачу́тым прачу́тай прачу́тым прачу́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прачу́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прачу́ты прачу́тая прачу́тае прачу́тыя
Р. прачу́тага прачу́тай
прачу́тае
прачу́тага прачу́тых
Д. прачу́таму прачу́тай прачу́таму прачу́тым
В. прачу́ты (неадуш.)
прачу́тага (адуш.)
прачу́тую прачу́тае прачу́тыя (неадуш.)
прачу́тых (адуш.)
Т. прачу́тым прачу́тай
прачу́таю
прачу́тым прачу́тымі
М. прачу́тым прачу́тай прачу́тым прачу́тых

Кароткая форма: прачу́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прачуха́нец

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прачуха́нец прачуха́нцы
Р. прачуха́нцу прачуха́нцаў
Д. прачуха́нцу прачуха́нцам
В. прачуха́нец прачуха́нцы
Т. прачуха́нцам прачуха́нцамі
М. прачуха́нцу прачуха́нцах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прачуха́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прачуха́нка прачуха́нкі
Р. прачуха́нкі прачуха́нак
Д. прачуха́нцы прачуха́нкам
В. прачуха́нку прачуха́нкі
Т. прачуха́нкай
прачуха́нкаю
прачуха́нкамі
М. прачуха́нцы прачуха́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прачуха́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прачуха́нне
Р. прачуха́ння
Д. прачуха́нню
В. прачуха́нне
Т. прачуха́ннем
М. прачуха́нні

Крыніцы: piskunou2012.

прачу́хацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прачу́хаюся прачу́хаемся
2-я ас. прачу́хаешся прачу́хаецеся
3-я ас. прачу́хаецца прачу́хаюцца
Прошлы час
м. прачу́хаўся прачу́халіся
ж. прачу́халася
н. прачу́халася
Загадны лад
2-я ас. прачу́хайся прачу́хайцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прачу́хаўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прачуха́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прачуха́юся прачуха́емся
2-я ас. прачуха́ешся прачуха́ецеся
3-я ас. прачуха́ецца прачуха́юцца
Прошлы час
м. прачуха́ўся прачуха́ліся
ж. прачуха́лася
н. прачуха́лася
Загадны лад
2-я ас. прачуха́йся прачуха́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час прачуха́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

прачу́хаць

‘працверазіць каго-небудзь, што-небудзь; прайсці пэўны час або пэўную адлегласць (кіламетр) і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прачу́хаю прачу́хаем
2-я ас. прачу́хаеш прачу́хаеце
3-я ас. прачу́хае прачу́хаюць
Прошлы час
м. прачу́хаў прачу́халі
ж. прачу́хала
н. прачу́хала
Загадны лад
2-я ас. прачу́хай прачу́хайце
Дзеепрыслоўе
прош. час прачу́хаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прачуха́ць

‘працверажаць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прачуха́ю прачуха́ем
2-я ас. прачуха́еш прачуха́еце
3-я ас. прачуха́е прачуха́юць
Прошлы час
м. прачуха́ў прачуха́лі
ж. прачуха́ла
н. прачуха́ла
Загадны лад
2-я ас. прачуха́й прачуха́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прачуха́ючы

Крыніцы: piskunou2012.