працкаму́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
працкаму́на |
працкаму́ны |
| Р. |
працкаму́ны |
працкаму́н |
| Д. |
працкаму́не |
працкаму́нам |
| В. |
працкаму́ну |
працкаму́ны |
| Т. |
працкаму́най працкаму́наю |
працкаму́намі |
| М. |
працкаму́не |
працкаму́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Пра́цкаўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пра́цкаўшчына |
| Р. |
Пра́цкаўшчыны |
| Д. |
Пра́цкаўшчыне |
| В. |
Пра́цкаўшчыну |
| Т. |
Пра́цкаўшчынай Пра́цкаўшчынаю |
| М. |
Пра́цкаўшчыне |
працкні́жка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
працкні́жка |
працкні́жкі |
| Р. |
працкні́жкі |
працкні́жак |
| Д. |
працкні́жцы |
працкні́жкам |
| В. |
працкні́жку |
працкні́жкі |
| Т. |
працкні́жкай працкні́жкаю |
працкні́жкамі |
| М. |
працкні́жцы |
працкні́жках |
Крыніцы:
nazounik2008.
працмы́гаць
‘працмыгаць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
працмы́гаю |
працмы́гаем |
| 2-я ас. |
працмы́гаеш |
працмы́гаеце |
| 3-я ас. |
працмы́гае |
працмы́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
працмы́гаў |
працмы́галі |
| ж. |
працмы́гала |
| н. |
працмы́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
працмы́гай |
працмы́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
працмы́гаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
працмы́гнуць
‘прашмыгнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
працмы́гну |
працмы́гнем |
| 2-я ас. |
працмы́гнеш |
працмы́гнеце |
| 3-я ас. |
працмы́гне |
працмы́гнуць |
| Прошлы час |
| м. |
працмы́гнуў |
працмы́гнулі |
| ж. |
працмы́гнула |
| н. |
працмы́гнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
працмы́гні |
працмы́гніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
працмы́гнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
працо́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
працо́каю |
працо́каем |
| 2-я ас. |
працо́каеш |
працо́каеце |
| 3-я ас. |
працо́кае |
працо́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
працо́каў |
працо́калі |
| ж. |
працо́кала |
| н. |
працо́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
працо́кай |
працо́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
працо́каўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
працо́пкацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
працо́пкаюся |
працо́пкаемся |
| 2-я ас. |
працо́пкаешся |
працо́пкаецеся |
| 3-я ас. |
працо́пкаецца |
працо́пкаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
працо́пкаўся |
працо́пкаліся |
| ж. |
працо́пкалася |
| н. |
працо́пкалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
працо́пкайся |
працо́пкайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
працо́пкаўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
працо́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
працо́ўны |
працо́ўная |
працо́ўнае |
працо́ўныя |
| Р. |
працо́ўнага |
працо́ўнай працо́ўнае |
працо́ўнага |
працо́ўных |
| Д. |
працо́ўнаму |
працо́ўнай |
працо́ўнаму |
працо́ўным |
| В. |
працо́ўны (неадуш.) працо́ўнага (адуш.) |
працо́ўную |
працо́ўнае |
працо́ўныя (неадуш.) працо́ўных (адуш.) |
| Т. |
працо́ўным |
працо́ўнай працо́ўнаю |
працо́ўным |
працо́ўнымі |
| М. |
працо́ўным |
працо́ўнай |
працо́ўным |
працо́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.