Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прафсаю́зны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прафсаю́зны	прафсаю́зная	прафсаю́знае	прафсаю́зныя
Р.	прафсаю́знага	прафсаю́знай прафсаю́знае	прафсаю́знага	прафсаю́зных
Д.	прафсаю́знаму	прафсаю́знай	прафсаю́знаму	прафсаю́зным
В.	прафсаю́зны (неадуш.) прафсаю́знага (адуш.)	прафсаю́зную	прафсаю́знае	прафсаю́зныя (неадуш.) прафсаю́зных (адуш.)
Т.	прафсаю́зным	прафсаю́знай прафсаю́знаю	прафсаю́зным	прафсаю́знымі
М.	прафсаю́зным	прафсаю́знай	прафсаю́зным	прафсаю́зных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прафсхо́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прафтэхадука́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	прафтэхадука́цыя
Р.	прафтэхадука́цыі
Д.	прафтэхадука́цыі
В.	прафтэхадука́цыю
Т.	прафтэхадука́цыяй прафтэхадука́цыяю
М.	прафтэхадука́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

прафтэхвучы́лішча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	прафтэхвучы́лішча	прафтэхвучы́лішчы
Р.	прафтэхвучы́лішча	прафтэхвучы́лішч прафтэхвучы́лішчаў
Д.	прафтэхвучы́лішчу	прафтэхвучы́лішчам
В.	прафтэхвучы́лішча	прафтэхвучы́лішчы
Т.	прафтэхвучы́лішчам	прафтэхвучы́лішчамі
М.	прафтэхвучы́лішчы	прафтэхвучы́лішчах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прафтэхні́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прафтэхні́чны	прафтэхні́чная	прафтэхні́чнае	прафтэхні́чныя
Р.	прафтэхні́чнага	прафтэхні́чнай прафтэхні́чнае	прафтэхні́чнага	прафтэхні́чных
Д.	прафтэхні́чнаму	прафтэхні́чнай	прафтэхні́чнаму	прафтэхні́чным
В.	прафтэхні́чны (неадуш.) прафтэхні́чнага (адуш.)	прафтэхні́чную	прафтэхні́чнае	прафтэхні́чныя (неадуш.) прафтэхні́чных (адуш.)
Т.	прафтэхні́чным	прафтэхні́чнай прафтэхні́чнаю	прафтэхні́чным	прафтэхні́чнымі
М.	прафтэхні́чным	прафтэхні́чнай	прафтэхні́чным	прафтэхні́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прафтэхшко́ла

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	прафтэхшко́ла	прафтэхшко́лы
Р.	прафтэхшко́лы	прафтэхшко́л
Д.	прафтэхшко́ле	прафтэхшко́лам
В.	прафтэхшко́лу	прафтэхшко́лы
Т.	прафтэхшко́лай прафтэхшко́лаю	прафтэхшко́ламі
М.	прафтэхшко́ле	прафтэхшко́лах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прафу́каць

‘упусціць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

прафу́кваць

‘упускаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

прафупаўнава́жаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прафупаўнава́жаны	прафупаўнава́жаная	прафупаўнава́жанае	прафупаўнава́жаныя
Р.	прафупаўнава́жанага	прафупаўнава́жанай прафупаўнава́жанае	прафупаўнава́жанага	прафупаўнава́жаных
Д.	прафупаўнава́жанаму	прафупаўнава́жанай	прафупаўнава́жанаму	прафупаўнава́жаным
В.	прафупаўнава́жаны (неадуш.) прафупаўнава́жанага (адуш.)	прафупаўнава́жаную	прафупаўнава́жанае	прафупаўнава́жаныя (неадуш.) прафупаўнава́жаных (адуш.)
Т.	прафупаўнава́жаным	прафупаўнава́жанай прафупаўнава́жанаю	прафупаўнава́жаным	прафупаўнава́жанымі
М.	прафупаўнава́жаным	прафупаўнава́жанай	прафупаўнава́жаным	прафупаўнава́жаных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прафупаўнава́жаны

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Verbum