Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

віры́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

ві́рысты

прыметнік, якасны

Іншыя варыянты: віры́сты.

Крыніцы: prym2009.

віры́сты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	віры́сты	віры́стая	віры́стае	віры́стыя
Р.	віры́стага	віры́стай віры́стае	віры́стага	віры́стых
Д.	віры́стаму	віры́стай	віры́стаму	віры́стым
В.	віры́сты (неадуш.) віры́стага (адуш.)	віры́стую	віры́стае	віры́стыя (неадуш.) віры́стых (адуш.)
Т.	віры́стым	віры́стай віры́стаю	віры́стым	віры́стымі
М.	віры́стым	віры́стай	віры́стым	віры́стых

Іншыя варыянты: ві́рысты.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

віры́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

віры́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Віры́чаў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Віры́шча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

вірыя́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вірыя́льны	вірыя́льная	вірыя́льнае	вірыя́льныя
Р.	вірыя́льнага	вірыя́льнай вірыя́льнае	вірыя́льнага	вірыя́льных
Д.	вірыя́льнаму	вірыя́льнай	вірыя́льнаму	вірыя́льным
В.	вірыя́льны (неадуш.) вірыя́льнага (адуш.)	вірыя́льную	вірыя́льнае	вірыя́льныя (неадуш.) вірыя́льных (адуш.)
Т.	вірыя́льным	вірыя́льнай вірыя́льнаю	вірыя́льным	вірыя́льнымі
М.	вірыя́льным	вірыя́льнай	вірыя́льным	вірыя́льных

Крыніцы: piskunou2012.

ві́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ві́сагінас

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Verbum