віру́тны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
віру́тны |
віру́тная |
віру́тнае |
віру́тныя |
| Р. |
віру́тнага |
віру́тнай віру́тнае |
віру́тнага |
віру́тных |
| Д. |
віру́тнаму |
віру́тнай |
віру́тнаму |
віру́тным |
| В. |
віру́тны (неадуш.) віру́тнага (адуш.) |
віру́тную |
віру́тнае |
віру́тныя (неадуш.) віру́тных (адуш.) |
| Т. |
віру́тным |
віру́тнай віру́тнаю |
віру́тным |
віру́тнымі |
| М. |
віру́тным |
віру́тнай |
віру́тным |
віру́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Ві́ршалы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ві́ршалы |
| Р. |
Ві́ршал Ві́ршалаў |
| Д. |
Ві́ршалам |
| В. |
Ві́ршалы |
| Т. |
Ві́ршаламі |
| М. |
Ві́ршалах |
Віры́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Віры́ |
| Р. |
Віро́ў |
| Д. |
Віра́м |
| В. |
Віры́ |
| Т. |
Віра́мі |
| М. |
Віра́х |
вірыё́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вірыё́н |
вірыё́ны |
| Р. |
вірыё́на |
вірыё́наў |
| Д. |
вірыё́ну |
вірыё́нам |
| В. |
вірыё́н |
вірыё́ны |
| Т. |
вірыё́нам |
вірыё́намі |
| М. |
вірыё́не |
вірыё́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
вірылі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вірылі́зм |
| Р. |
вірылі́зму |
| Д. |
вірылі́зму |
| В. |
вірылі́зм |
| Т. |
вірылі́змам |
| М. |
вірылі́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
віры́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
віры́раванне |
| Р. |
віры́равання |
| Д. |
віры́раванню |
| В. |
віры́раванне |
| Т. |
віры́раваннем |
| М. |
віры́раванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
віры́равацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
віры́руецца |
віры́руюцца |
| Прошлы час |
| м. |
віры́раваўся |
віры́раваліся |
| ж. |
віры́равалася |
| н. |
віры́равалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
віры́раваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
віры́рую |
віры́руем |
| 2-я ас. |
віры́руеш |
віры́руеце |
| 3-я ас. |
віры́руе |
віры́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
віры́раваў |
віры́равалі |
| ж. |
віры́равала |
| н. |
віры́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
віры́руй |
віры́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
віры́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
віры́раваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
віры́рую |
віры́руем |
| 2-я ас. |
віры́руеш |
віры́руеце |
| 3-я ас. |
віры́руе |
віры́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
віры́раваў |
віры́равалі |
| ж. |
віры́равала |
| н. |
віры́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
віры́руй |
віры́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
віры́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.