праўдападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праўдападо́бны |
праўдападо́бная |
праўдападо́бнае |
праўдападо́бныя |
| Р. |
праўдападо́бнага |
праўдападо́бнай
праўдападо́бнае |
праўдападо́бнага |
праўдападо́бных |
| Д. |
праўдападо́бнаму |
праўдападо́бнай |
праўдападо́бнаму |
праўдападо́бным |
| В. |
праўдападо́бны (неадуш.)
праўдападо́бнага (адуш.) |
праўдападо́бную |
праўдападо́бнае |
праўдападо́бныя (неадуш.)
праўдападо́бных (адуш.) |
| Т. |
праўдападо́бным |
праўдападо́бнай
праўдападо́бнаю |
праўдападо́бным |
праўдападо́бнымі |
| М. |
праўдападо́бным |
праўдападо́бнай |
праўдападо́бным |
праўдападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пра́ўдачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пра́ўдачка |
пра́ўдачкі |
| Р. |
пра́ўдачкі |
пра́ўдачак |
| Д. |
пра́ўдачцы |
пра́ўдачкам |
| В. |
пра́ўдачку |
пра́ўдачкі |
| Т. |
пра́ўдачкай
пра́ўдачкаю |
пра́ўдачкамі |
| М. |
пра́ўдачцы |
пра́ўдачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
праўдашука́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праўдашука́льнік |
праўдашука́льнікі |
| Р. |
праўдашука́льніка |
праўдашука́льнікаў |
| Д. |
праўдашука́льніку |
праўдашука́льнікам |
| В. |
праўдашука́льніка |
праўдашука́льнікаў |
| Т. |
праўдашука́льнікам |
праўдашука́льнікамі |
| М. |
праўдашука́льніку |
праўдашука́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праўдашука́льніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праўдашука́льніцтва |
| Р. |
праўдашука́льніцтва |
| Д. |
праўдашука́льніцтву |
| В. |
праўдашука́льніцтва |
| Т. |
праўдашука́льніцтвам |
| М. |
праўдашука́льніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
праўдзі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| праўдзі́ва |
праўдзі́вей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
праўдзі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праўдзі́васць |
| Р. |
праўдзі́васці |
| Д. |
праўдзі́васці |
| В. |
праўдзі́васць |
| Т. |
праўдзі́васцю |
| М. |
праўдзі́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праўдзі́вік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праўдзі́вік |
праўдзі́вікі |
| Р. |
праўдзі́віка |
праўдзі́вікаў |
| Д. |
праўдзі́віку |
праўдзі́вікам |
| В. |
праўдзі́вік |
праўдзі́вікі |
| Т. |
праўдзі́вікам |
праўдзі́вікамі |
| М. |
праўдзі́віку |
праўдзі́віках |
Крыніцы:
piskunou2012.
праўдзі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праўдзі́вы |
праўдзі́вая |
праўдзі́вае |
праўдзі́выя |
| Р. |
праўдзі́вага |
праўдзі́вай
праўдзі́вае |
праўдзі́вага |
праўдзі́вых |
| Д. |
праўдзі́ваму |
праўдзі́вай |
праўдзі́ваму |
праўдзі́вым |
| В. |
праўдзі́вы (неадуш.)
праўдзі́вага (адуш.) |
праўдзі́вую |
праўдзі́вае |
праўдзі́выя (неадуш.)
праўдзі́вых (адуш.) |
| Т. |
праўдзі́вым |
праўдзі́вай
праўдзі́ваю |
праўдзі́вым |
праўдзі́вымі |
| М. |
праўдзі́вым |
праўдзі́вай |
праўдзі́вым |
праўдзі́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пра́ўдзінская
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| ж. |
| Н. |
Пра́ўдзінская |
| Р. |
Пра́ўдзінскай |
| Д. |
Пра́ўдзінскай |
| В. |
Пра́ўдзінскую |
| Т. |
Пра́ўдзінскай
Пра́ўдзінскаю |
| М. |
Пра́ўдзінскай |