Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пратэста́нцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пратэста́нцтва
Р. пратэста́нцтва
Д. пратэста́нцтву
В. пратэста́нцтва
Т. пратэста́нцтвам
М. пратэста́нцтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пратэ́стны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пратэ́стны пратэ́стная пратэ́стнае пратэ́стныя
Р. пратэ́стнага пратэ́стнай
пратэ́стнае		 пратэ́стнага пратэ́стных
Д. пратэ́стнаму пратэ́стнай пратэ́стнаму пратэ́стным
В. пратэ́стны
пратэ́стнага		 пратэ́стную пратэ́стнае пратэ́стныя
Т. пратэ́стным пратэ́стнай
пратэ́стнаю		 пратэ́стным пратэ́стнымі
М. пратэ́стным пратэ́стнай пратэ́стным пратэ́стных

пратэсту́ючы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пратэсту́ючы пратэсту́ючая пратэсту́ючае пратэсту́ючыя
Р. пратэсту́ючага пратэсту́ючай
пратэсту́ючае		 пратэсту́ючага пратэсту́ючых
Д. пратэсту́ючаму пратэсту́ючай пратэсту́ючаму пратэсту́ючым
В. пратэсту́ючы (неадуш.)
пратэсту́ючага (адуш.)		 пратэсту́ючую пратэсту́ючае пратэсту́ючыя (неадуш.)
пратэсту́ючых (адуш.)
Т. пратэсту́ючым пратэсту́ючай
пратэсту́ючаю		 пратэсту́ючым пратэсту́ючымі
М. пратэсту́ючым пратэсту́ючай пратэсту́ючым пратэсту́ючых

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

пратэсту́ючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пратэсту́ючы пратэсту́ючая пратэсту́ючае пратэсту́ючыя
Р. пратэсту́ючага пратэсту́ючай
пратэсту́ючае		 пратэсту́ючага пратэсту́ючых
Д. пратэсту́ючаму пратэсту́ючай пратэсту́ючаму пратэсту́ючым
В. пратэсту́ючы (неадуш.)
пратэсту́ючага (адуш.)		 пратэсту́ючую пратэсту́ючае пратэсту́ючыя (неадуш.)
пратэсту́ючых (адуш.)
Т. пратэсту́ючым пратэсту́ючай
пратэсту́ючаю		 пратэсту́ючым пратэсту́ючымі
М. пратэсту́ючым пратэсту́ючай пратэсту́ючым пратэсту́ючых

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

пратэсці́раваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пратэсці́рую пратэсці́руем
2-я ас. пратэсці́руеш пратэсці́руеце
3-я ас. пратэсці́руе пратэсці́руюць
Прошлы час
м. пратэсці́раваў пратэсці́равалі
ж. пратэсці́равала
н. пратэсці́равала
Загадны лад
2-я ас. пратэсці́руй пратэсці́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час пратэсці́раваўшы

Крыніцы: krapivabr2012.

пратэты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пратэты́чны пратэты́чная пратэты́чнае пратэты́чныя
Р. пратэты́чнага пратэты́чнай
пратэты́чнае		 пратэты́чнага пратэты́чных
Д. пратэты́чнаму пратэты́чнай пратэты́чнаму пратэты́чным
В. пратэты́чны (неадуш.)
пратэты́чнага (адуш.)		 пратэты́чную пратэты́чнае пратэты́чныя (неадуш.)
пратэты́чных (адуш.)
Т. пратэты́чным пратэты́чнай
пратэты́чнаю		 пратэты́чным пратэты́чнымі
М. пратэты́чным пратэты́чнай пратэты́чным пратэты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

пра́ўда

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пра́ўда
Р. пра́ўды
Д. пра́ўдзе
В. пра́ўду
Т. пра́ўдай
пра́ўдаю
М. пра́ўдзе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Пра́ўда

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пра́ўда
Р. Пра́ўды
Д. Пра́ўдзе
В. Пра́ўду
Т. Пра́ўдай
Пра́ўдаю
М. Пра́ўдзе

праўдалю́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праўдалю́б праўдалю́бы
Р. праўдалю́ба праўдалю́баў
Д. праўдалю́бу праўдалю́бам
В. праўдалю́ба праўдалю́баў
Т. праўдалю́бам праўдалю́бамі
М. праўдалю́бе праўдалю́бах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

праўдалю́бец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праўдалю́бец праўдалю́бцы
Р. праўдалю́бца праўдалю́бцаў
Д. праўдалю́бцу праўдалю́бцам
В. праўдалю́бца праўдалю́бцаў
Т. праўдалю́бцам праўдалю́бцамі
М. праўдалю́бцу праўдалю́бцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.