Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прысу́нуты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прысу́нуты прысу́нутая прысу́нутае прысу́нутыя
Р. прысу́нутага прысу́нутай
прысу́нутае
прысу́нутага прысу́нутых
Д. прысу́нутаму прысу́нутай прысу́нутаму прысу́нутым
В. прысу́нуты (неадуш.)
прысу́нутага (адуш.)
прысу́нутую прысу́нутае прысу́нутыя (неадуш.)
прысу́нутых (адуш.)
Т. прысу́нутым прысу́нутай
прысу́нутаю
прысу́нутым прысу́нутымі
М. прысу́нутым прысу́нутай прысу́нутым прысу́нутых

Кароткая форма: прысу́нута.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прысу́нуцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прысу́нуся прысу́немся
2-я ас. прысу́нешся прысу́нецеся
3-я ас. прысу́нецца прысу́нуцца
Прошлы час
м. прысу́нуўся прысу́нуліся
ж. прысу́нулася
н. прысу́нулася
Загадны лад
2-я ас. прысу́нься прысу́ньцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прысу́нуўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысу́нуць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прысу́ну прысу́нем
2-я ас. прысу́неш прысу́неце
3-я ас. прысу́не прысу́нуць
Прошлы час
м. прысу́нуў прысу́нулі
ж. прысу́нула
н. прысу́нула
Загадны лад
2-я ас. прысу́нь прысу́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час прысу́нуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысуня́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прысуня́ты прысуня́тая прысуня́тае прысуня́тыя
Р. прысуня́тага прысуня́тай
прысуня́тае
прысуня́тага прысуня́тых
Д. прысуня́таму прысуня́тай прысуня́таму прысуня́тым
В. прысуня́ты (неадуш.)
прысуня́тага (адуш.)
прысуня́тую прысуня́тае прысуня́тыя (неадуш.)
прысуня́тых (адуш.)
Т. прысуня́тым прысуня́тай
прысуня́таю
прысуня́тым прысуня́тымі
М. прысуня́тым прысуня́тай прысуня́тым прысуня́тых

Крыніцы: piskunou2012.

прысуня́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прысуніму́ся прысуні́мемся
2-я ас. прысуні́мешся прысуні́мецеся
3-я ас. прысуні́мецца прысуні́муцца
Прошлы час
м. прысуня́ўся прысунялі́ся
ж. прысуняла́ся
н. прысуняло́ся
Загадны лад
2-я ас. прысунімі́ся прысунімі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прысуня́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прысуня́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прысуніму́ прысуні́мем
2-я ас. прысуні́меш прысуні́меце
3-я ас. прысуні́ме прысуні́муць
Прошлы час
м. прысуня́ў прысунялі́
ж. прысуняла́
н. прысуняло́
Загадны лад
2-я ас. прысунімі́ прысунімі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прысуня́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прысусе́джвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прысусе́джваюся прысусе́джваемся
2-я ас. прысусе́джваешся прысусе́джваецеся
3-я ас. прысусе́джваецца прысусе́джваюцца
Прошлы час
м. прысусе́джваўся прысусе́джваліся
ж. прысусе́джвалася
н. прысусе́джвалася
Загадны лад
2-я ас. прысусе́джвайся прысусе́джвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час прысусе́джваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысусе́дзіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прысусе́джуся прысусе́дзімся
2-я ас. прысусе́дзішся прысусе́дзіцеся
3-я ас. прысусе́дзіцца прысусе́дзяцца
Прошлы час
м. прысусе́дзіўся прысусе́дзіліся
ж. прысусе́дзілася
н. прысусе́дзілася
Загадны лад
2-я ас. прысусе́дзься прысусе́дзьцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прысусе́дзіўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысу́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прысу́тнасць
Р. прысу́тнасці
Д. прысу́тнасці
В. прысу́тнасць
Т. прысу́тнасцю
М. прысу́тнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысу́тнічанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прысу́тнічанне
Р. прысу́тнічання
Д. прысу́тнічанню
В. прысу́тнічанне
Т. прысу́тнічаннем
М. прысу́тнічанні

Крыніцы: piskunou2012.