прысуня́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прысуніму́ся прысуні́мемся
2-я ас. прысуні́мешся прысуні́мецеся
3-я ас. прысуні́мецца прысуні́муцца
Прошлы час
м. прысуня́ўся прысунялі́ся
ж. прысуняла́ся
н. прысуняло́ся
Загадны лад
2-я ас. прысунімі́ся прысунімі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прысуня́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)