умасо́ліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умасо́люся |
умасо́лімся |
| 2-я ас. |
умасо́лішся |
умасо́ліцеся |
| 3-я ас. |
умасо́ліцца |
умасо́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
умасо́ліўся |
умасо́ліліся |
| ж. |
умасо́лілася |
| н. |
умасо́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умасо́лься |
умасо́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умасо́ліўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
умасо́ліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умасо́лю |
умасо́лім |
| 2-я ас. |
умасо́ліш |
умасо́ліце |
| 3-я ас. |
умасо́ліць |
умасо́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
умасо́ліў |
умасо́лілі |
| ж. |
умасо́ліла |
| н. |
умасо́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умасо́ль |
умасо́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умасо́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
умасці́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умашчу́ся |
умо́сцімся |
| 2-я ас. |
умо́сцішся |
умо́сціцеся |
| 3-я ас. |
умо́сціцца |
умо́сцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
умасці́ўся |
умасці́ліся |
| ж. |
умасці́лася |
| н. |
умасці́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умасці́ся |
умасці́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умасці́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
умасці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умашчу́ |
умо́сцім |
| 2-я ас. |
умо́сціш |
умо́сціце |
| 3-я ас. |
умо́сціць |
умо́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
умасці́ў |
умасці́лі |
| ж. |
умасці́ла |
| н. |
умасці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умасці́ |
умасці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умасці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
умата́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
умата́ны |
умата́ная |
умата́нае |
умата́ныя |
| Р. |
умата́нага |
умата́най умата́нае |
умата́нага |
умата́ных |
| Д. |
умата́наму |
умата́най |
умата́наму |
умата́ным |
| В. |
умата́ны (неадуш.) умата́нага (адуш.) |
умата́ную |
умата́нае |
умата́ныя (неадуш.) умата́ных (адуш.) |
| Т. |
умата́ным |
умата́най умата́наю |
умата́ным |
умата́нымі |
| М. |
умата́ным |
умата́най |
умата́ным |
умата́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
умата́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
умата́ны |
умата́ная |
умата́нае |
умата́ныя |
| Р. |
умата́нага |
умата́най умата́нае |
умата́нага |
умата́ных |
| Д. |
умата́наму |
умата́най |
умата́наму |
умата́ным |
| В. |
умата́ны (неадуш.) умата́нага (адуш.) |
умата́ную |
умата́нае |
умата́ныя (неадуш.) умата́ных (адуш.) |
| Т. |
умата́ным |
умата́най умата́наю |
умата́ным |
умата́нымі |
| М. |
умата́ным |
умата́най |
умата́ным |
умата́ных |
Кароткая форма: умата́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
умата́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умата́юся |
умата́емся |
| 2-я ас. |
умата́ешся |
умата́ецеся |
| 3-я ас. |
умата́ецца |
умата́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
умата́ўся |
умата́ліся |
| ж. |
умата́лася |
| н. |
умата́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умата́йся |
умата́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умата́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
умата́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умата́ю |
умата́ем |
| 2-я ас. |
умата́еш |
умата́еце |
| 3-я ас. |
умата́е |
умата́юць |
| Прошлы час |
| м. |
умата́ў |
умата́лі |
| ж. |
умата́ла |
| н. |
умата́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умата́й |
умата́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умата́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
умаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
умаўле́нне |
| Р. |
умаўле́ння |
| Д. |
умаўле́нню |
| В. |
умаўле́нне |
| Т. |
умаўле́ннем |
| М. |
умаўле́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
умаўля́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
умаўля́нне |
| Р. |
умаўля́ння |
| Д. |
умаўля́нню |
| В. |
умаўля́нне |
| Т. |
умаўля́ннем |
| М. |
умаўля́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.