прастакава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прастакава́ты |
прастакава́тая |
прастакава́тае |
прастакава́тыя |
| Р. |
прастакава́тага |
прастакава́тай
прастакава́тае |
прастакава́тага |
прастакава́тых |
| Д. |
прастакава́таму |
прастакава́тай |
прастакава́таму |
прастакава́тым |
| В. |
прастакава́ты (неадуш.)
прастакава́тага (адуш.) |
прастакава́тую |
прастакава́тае |
прастакава́тыя (неадуш.)
прастакава́тых (адуш.) |
| Т. |
прастакава́тым |
прастакава́тай
прастакава́таю |
прастакава́тым |
прастакава́тымі |
| М. |
прастакава́тым |
прастакава́тай |
прастакава́тым |
прастакава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прастаква́ша
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прастаква́ша |
| Р. |
прастаква́шы |
| Д. |
прастаква́шы |
| В. |
прастаква́шу |
| Т. |
прастаква́шай
прастаква́шаю |
| М. |
прастаква́шы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прастакры́лы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прастакры́лы |
прастакры́лая |
прастакры́лае |
прастакры́лыя |
| Р. |
прастакры́лага |
прастакры́лай |
прастакры́лага |
прастакры́лых |
| Д. |
прастакры́ламу |
прастакры́лай |
прастакры́ламу |
прастакры́лым |
| В. |
прастакры́лага |
прастакры́лую |
прастакры́лае |
прастакры́лых |
| Т. |
прастакры́лым |
прастакры́лай
прастакры́лаю |
прастакры́лым |
прастакры́лымі |
| М. |
прастакры́лым |
прастакры́лай |
прастакры́лым |
прастакры́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
прастакры́лыя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
прастакры́лыя |
| Р. |
прастакры́лых |
| Д. |
прастакры́лым |
| В. |
прастакры́лых |
| Т. |
прастакры́лымі |
| М. |
прастакры́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
прастаку́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прастаку́тнік |
прастаку́тнікі |
| Р. |
прастаку́тніка |
прастаку́тнікаў |
| Д. |
прастаку́тніку |
прастаку́тнікам |
| В. |
прастаку́тнік |
прастаку́тнікі |
| Т. |
прастаку́тнікам |
прастаку́тнікамі |
| М. |
прастаку́тніку |
прастаку́тніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прастаку́тны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прастаку́тны |
прастаку́тная |
прастаку́тнае |
прастаку́тныя |
| Р. |
прастаку́тнага |
прастаку́тнай
прастаку́тнае |
прастаку́тнага |
прастаку́тных |
| Д. |
прастаку́тнаму |
прастаку́тнай |
прастаку́тнаму |
прастаку́тным |
| В. |
прастаку́тны (неадуш.)
прастаку́тнага (адуш.) |
прастаку́тную |
прастаку́тнае |
прастаку́тныя (неадуш.)
прастаку́тных (адуш.) |
| Т. |
прастаку́тным |
прастаку́тнай
прастаку́тнаю |
прастаку́тным |
прастаку́тнымі |
| М. |
прастаку́тным |
прастаку́тнай |
прастаку́тным |
прастаку́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прасталы́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прасталы́тка |
прасталы́ткі |
| Р. |
прасталы́ткі |
прасталы́так |
| Д. |
прасталы́тцы |
прасталы́ткам |
| В. |
прасталы́тку |
прасталы́так |
| Т. |
прасталы́ткай
прасталы́ткаю |
прасталы́ткамі |
| М. |
прасталы́тцы |
прасталы́тках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прасталю́ддзе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прасталю́ддзе |
| Р. |
прасталю́ддзя |
| Д. |
прасталю́ддзю |
| В. |
прасталю́ддзе |
| Т. |
прасталю́ддзем |
| М. |
прасталю́ддзі |
Крыніцы:
piskunou2012.
прасталю́дзін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прасталю́дзін |
прасталю́дзіны |
| Р. |
прасталю́дзіна |
прасталю́дзінаў |
| Д. |
прасталю́дзіну |
прасталю́дзінам |
| В. |
прасталю́дзіна |
прасталю́дзінаў |
| Т. |
прасталю́дзінам |
прасталю́дзінамі |
| М. |
прасталю́дзіне |
прасталю́дзінах |
Іншыя варыянты:
прасталюдзі́н.
Крыніцы:
biryla1987,
piskunou2012,
tsbm1984.