разбо́ўтаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разбо́ўтаю |
разбо́ўтаем |
| 2-я ас. |
разбо́ўтаеш |
разбо́ўтаеце |
| 3-я ас. |
разбо́ўтае |
разбо́ўтаюць |
| Прошлы час |
| м. |
разбо́ўтаў |
разбо́ўталі |
| ж. |
разбо́ўтала |
| н. |
разбо́ўтала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разбо́ўтай |
разбо́ўтайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
разбо́ўтаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбо́ўтванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
разбо́ўтванне |
| Р. |
разбо́ўтвання |
| Д. |
разбо́ўтванню |
| В. |
разбо́ўтванне |
| Т. |
разбо́ўтваннем |
| М. |
разбо́ўтванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
разбо́ўтвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
разбо́ўтваецца |
разбо́ўтваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
разбо́ўтваўся |
разбо́ўтваліся |
| ж. |
разбо́ўтвалася |
| н. |
разбо́ўтвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбо́ўтваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разбо́ўтваю |
разбо́ўтваем |
| 2-я ас. |
разбо́ўтваеш |
разбо́ўтваеце |
| 3-я ас. |
разбо́ўтвае |
разбо́ўтваюць |
| Прошлы час |
| м. |
разбо́ўтваў |
разбо́ўтвалі |
| ж. |
разбо́ўтвала |
| н. |
разбо́ўтвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разбо́ўтвай |
разбо́ўтвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
разбо́ўтваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разбразго́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбразго́лены |
разбразго́леная |
разбразго́ленае |
разбразго́леныя |
| Р. |
разбразго́ленага |
разбразго́ленай разбразго́ленае |
разбразго́ленага |
разбразго́леных |
| Д. |
разбразго́ленаму |
разбразго́ленай |
разбразго́ленаму |
разбразго́леным |
| В. |
разбразго́лены (неадуш.) разбразго́ленага (адуш.) |
разбразго́леную |
разбразго́ленае |
разбразго́леныя (неадуш.) разбразго́леных (адуш.) |
| Т. |
разбразго́леным |
разбразго́ленай разбразго́ленаю |
разбразго́леным |
разбразго́ленымі |
| М. |
разбразго́леным |
разбразго́ленай |
разбразго́леным |
разбразго́леных |
Крыніцы:
piskunou2012.
разбразго́ліць
‘разнесці што-небудзь (чуткі і пад.)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разбразго́лю |
разбразго́лім |
| 2-я ас. |
разбразго́ліш |
разбразго́ліце |
| 3-я ас. |
разбразго́ліць |
разбразго́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
разбразго́ліў |
разбразго́лілі |
| ж. |
разбразго́ліла |
| н. |
разбразго́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разбразго́ль |
разбразго́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
разбразго́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
разбракава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбракава́ны |
разбракава́ная |
разбракава́нае |
разбракава́ныя |
| Р. |
разбракава́нага |
разбракава́най разбракава́нае |
разбракава́нага |
разбракава́ных |
| Д. |
разбракава́наму |
разбракава́най |
разбракава́наму |
разбракава́ным |
| В. |
разбракава́ны (неадуш.) разбракава́нага (адуш.) |
разбракава́ную |
разбракава́нае |
разбракава́ныя (неадуш.) разбракава́ных (адуш.) |
| Т. |
разбракава́ным |
разбракава́най разбракава́наю |
разбракава́ным |
разбракава́нымі |
| М. |
разбракава́ным |
разбракава́най |
разбракава́ным |
разбракава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
разбракава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разбракава́ны |
разбракава́ная |
разбракава́нае |
разбракава́ныя |
| Р. |
разбракава́нага |
разбракава́най разбракава́нае |
разбракава́нага |
разбракава́ных |
| Д. |
разбракава́наму |
разбракава́най |
разбракава́наму |
разбракава́ным |
| В. |
разбракава́ны (неадуш.) разбракава́нага (адуш.) |
разбракава́ную |
разбракава́нае |
разбракава́ныя (неадуш.) разбракава́ных (адуш.) |
| Т. |
разбракава́ным |
разбракава́най разбракава́наю |
разбракава́ным |
разбракава́нымі |
| М. |
разбракава́ным |
разбракава́най |
разбракава́ным |
разбракава́ных |
Кароткая форма: разбракава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
разбракава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разбраку́ю |
разбраку́ем |
| 2-я ас. |
разбраку́еш |
разбраку́еце |
| 3-я ас. |
разбраку́е |
разбраку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
разбракава́ў |
разбракава́лі |
| ж. |
разбракава́ла |
| н. |
разбракава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разбраку́й |
разбраку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
разбракава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.