Verbum

анлайнавы слоўнік

мятлі́сты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мятлі́сты	мятлі́стая	мятлі́стае	мятлі́стыя
Р.	мятлі́стага	мятлі́стай мятлі́стае	мятлі́стага	мятлі́стых
Д.	мятлі́стаму	мятлі́стай	мятлі́стаму	мятлі́стым
В.	мятлі́сты (неадуш.) мятлі́стага (адуш.)	мятлі́стую	мятлі́стае	мятлі́стыя (неадуш.) мятлі́стых (адуш.)
Т.	мятлі́стым	мятлі́стай мятлі́стаю	мятлі́стым	мятлі́стымі
М.	мятлі́стым	мятлі́стай	мятлі́стым	мятлі́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мятлі́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мятлі́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

мятлі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мятлі́чны	мятлі́чная	мятлі́чнае	мятлі́чныя
Р.	мятлі́чнага	мятлі́чнай мятлі́чнае	мятлі́чнага	мятлі́чных
Д.	мятлі́чнаму	мятлі́чнай	мятлі́чнаму	мятлі́чным
В.	мятлі́чны (неадуш.) мятлі́чнага (адуш.)	мятлі́чную	мятлі́чнае	мятлі́чныя (неадуш.) мятлі́чных (адуш.)
Т.	мятлі́чным	мятлі́чнай мятлі́чнаю	мятлі́чным	мятлі́чнымі
М.	мятлі́чным	мятлі́чнай	мятлі́чным	мятлі́чных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Мятлі́чына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Мятлі́чыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мятлі́шча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мятлю́г

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мятну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

мятну́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.