дацэ́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дацэ́джаны |
дацэ́джаная |
дацэ́джанае |
дацэ́джаныя |
| Р. |
дацэ́джанага |
дацэ́джанай дацэ́джанае |
дацэ́джанага |
дацэ́джаных |
| Д. |
дацэ́джанаму |
дацэ́джанай |
дацэ́джанаму |
дацэ́джаным |
| В. |
дацэ́джаны (неадуш.) дацэ́джанага (адуш.) |
дацэ́джаную |
дацэ́джанае |
дацэ́джаныя (неадуш.) дацэ́джаных (адуш.) |
| Т. |
дацэ́джаным |
дацэ́джанай дацэ́джанаю |
дацэ́джаным |
дацэ́джанымі |
| М. |
дацэ́джаным |
дацэ́джанай |
дацэ́джаным |
дацэ́джаных |
Кароткая форма: дацэ́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
дацэ́джванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дацэ́джванне |
| Р. |
дацэ́джвання |
| Д. |
дацэ́джванню |
| В. |
дацэ́джванне |
| Т. |
дацэ́джваннем |
| М. |
дацэ́джванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
дацэ́джваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дацэ́джваю |
дацэ́джваем |
| 2-я ас. |
дацэ́джваеш |
дацэ́джваеце |
| 3-я ас. |
дацэ́джвае |
дацэ́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
дацэ́джваў |
дацэ́джвалі |
| ж. |
дацэ́джвала |
| н. |
дацэ́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дацэ́джвай |
дацэ́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дацэ́джваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дацэ́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дацэ́нт |
дацэ́нты |
| Р. |
дацэ́нта |
дацэ́нтаў |
| Д. |
дацэ́нту |
дацэ́нтам |
| В. |
дацэ́нта |
дацэ́нтаў |
| Т. |
дацэ́нтам |
дацэ́нтамі |
| М. |
дацэ́нце |
дацэ́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дацэнтрабе́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дацэнтрабе́жны |
дацэнтрабе́жная |
дацэнтрабе́жнае |
дацэнтрабе́жныя |
| Р. |
дацэнтрабе́жнага |
дацэнтрабе́жнай дацэнтрабе́жнае |
дацэнтрабе́жнага |
дацэнтрабе́жных |
| Д. |
дацэнтрабе́жнаму |
дацэнтрабе́жнай |
дацэнтрабе́жнаму |
дацэнтрабе́жным |
| В. |
дацэнтрабе́жны (неадуш.) дацэнтрабе́жнага (адуш.) |
дацэнтрабе́жную |
дацэнтрабе́жнае |
дацэнтрабе́жныя (неадуш.) дацэнтрабе́жных (адуш.) |
| Т. |
дацэнтрабе́жным |
дацэнтрабе́жнай дацэнтрабе́жнаю |
дацэнтрабе́жным |
дацэнтрабе́жнымі |
| М. |
дацэнтрабе́жным |
дацэнтрабе́жнай |
дацэнтрабе́жным |
дацэнтрабе́жных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
дацэнтравы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дацэнтравы́ |
дацэнтрава́я |
дацэнтраво́е |
дацэнтравы́я |
| Р. |
дацэнтраво́га |
дацэнтраво́й дацэнтраво́е |
дацэнтраво́га |
дацэнтравы́х |
| Д. |
дацэнтраво́му |
дацэнтраво́й |
дацэнтраво́му |
дацэнтравы́м |
| В. |
дацэнтравы́ (неадуш.) |
дацэнтраву́ю |
дацэнтраво́е |
дацэнтравы́я (неадуш.) |
| Т. |
дацэнтравы́м |
дацэнтраво́й дацэнтраво́ю |
дацэнтравы́м |
дацэнтравы́мі |
| М. |
дацэнтравы́м |
дацэнтраво́й |
дацэнтравы́м |
дацэнтравы́х |
Іншыя варыянты:
дацэ́нтравы.
Крыніцы:
prym2009.
дацэ́нтравы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дацэ́нтравы |
дацэ́нтравая |
дацэ́нтравае |
дацэ́нтравыя |
| Р. |
дацэ́нтравага |
дацэ́нтравай дацэ́нтравае |
дацэ́нтравага |
дацэ́нтравых |
| Д. |
дацэ́нтраваму |
дацэ́нтравай |
дацэ́нтраваму |
дацэ́нтравым |
| В. |
дацэ́нтравы (неадуш.) дацэ́нтравага (адуш.) |
дацэ́нтравую |
дацэ́нтравае |
дацэ́нтравыя (неадуш.) дацэ́нтравых (адуш.) |
| Т. |
дацэ́нтравым |
дацэ́нтравай дацэ́нтраваю |
дацэ́нтравым |
дацэ́нтравымі |
| М. |
дацэ́нтравым |
дацэ́нтравай |
дацэ́нтравым |
дацэ́нтравых |
Іншыя варыянты:
дацэнтравы́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
дацэнту́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дацэнту́ра |
| Р. |
дацэнту́ры |
| Д. |
дацэнту́ры |
| В. |
дацэнту́ру |
| Т. |
дацэнту́рай дацэнту́раю |
| М. |
дацэнту́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дацэ́нцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дацэ́нцкі |
дацэ́нцкая |
дацэ́нцкае |
дацэ́нцкія |
| Р. |
дацэ́нцкага |
дацэ́нцкай дацэ́нцкае |
дацэ́нцкага |
дацэ́нцкіх |
| Д. |
дацэ́нцкаму |
дацэ́нцкай |
дацэ́нцкаму |
дацэ́нцкім |
| В. |
дацэ́нцкі (неадуш.) дацэ́нцкага (адуш.) |
дацэ́нцкую |
дацэ́нцкае |
дацэ́нцкія (неадуш.) дацэ́нцкіх (адуш.) |
| Т. |
дацэ́нцкім |
дацэ́нцкай дацэ́нцкаю |
дацэ́нцкім |
дацэ́нцкімі |
| М. |
дацэ́нцкім |
дацэ́нцкай |
дацэ́нцкім |
дацэ́нцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дацэ́нцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дацэ́нцтва |
| Р. |
дацэ́нцтва |
| Д. |
дацэ́нцтву |
| В. |
дацэ́нцтва |
| Т. |
дацэ́нцтвам |
| М. |
дацэ́нцтве |
Крыніцы:
piskunou2012.