дацэнту́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дацэнту́ра | |
| дацэнту́ры | |
| дацэнту́ры | |
| дацэнту́ру | |
| дацэнту́рай дацэнту́раю |
|
| дацэнту́ры |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)