Улья́навічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Улья́навічы | |
| Улья́навіч Улья́навічаў |
|
| Улья́навічам | |
| Улья́навічы | |
| Улья́навічамі | |
| Улья́навічах |
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
СкарачэнніУлья́наўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Улья́наўка | |
| Улья́наўкі | |
| Улья́наўцы | |
| Улья́наўку | |
| Улья́наўкай Улья́наўкаю |
|
| Улья́наўцы |
Улья́наўск
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Улья́наўск | |
| Улья́наўска | |
| Улья́наўску | |
| Улья́наўск | |
| Улья́наўскам | |
| Улья́наўску |
улья́наўскі
прыметнік, адносны
| улья́наўскі | улья́наўская | улья́наўскае | улья́наўскія | |
| улья́наўскага | улья́наўскай улья́наўскае |
улья́наўскага | улья́наўскіх | |
| улья́наўскаму | улья́наўскай | улья́наўскаму | улья́наўскім | |
| улья́наўскі ( улья́наўскага ( |
улья́наўскую | улья́наўскае | улья́наўскія ( улья́наўскіх ( |
|
| улья́наўскім | улья́наўскай улья́наўскаю |
улья́наўскім | улья́наўскімі | |
| улья́наўскім | улья́наўскай | улья́наўскім | улья́наўскіх | |
Крыніцы:
Ульяно́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Ульяно́ва | |
| Ульяно́ва | |
| Ульяно́ву | |
| Ульяно́ва | |
| Ульяно́вам | |
| Ульяно́ве |
улюбава́ны
прыметнік, якасны
| улюбава́ны | улюбава́ная | улюбава́нае | улюбава́ныя | |
| улюбава́нага | улюбава́най улюбава́нае |
улюбава́нага | улюбава́ных | |
| улюбава́наму | улюбава́най | улюбава́наму | улюбава́ным | |
| улюбава́ны ( улюбава́нага ( |
улюбава́ную | улюбава́нае | улюбава́ныя ( улюбава́ных ( |
|
| улюбава́ным | улюбава́най улюбава́наю |
улюбава́ным | улюбава́нымі | |
| улюбава́ным | улюбава́най | улюбава́ным | улюбава́ных | |
Крыніцы:
улюбава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| улюбава́ны | улюбава́ная | улюбава́нае | улюбава́ныя | |
| улюбава́нага | улюбава́най улюбава́нае |
улюбава́нага | улюбава́ных | |
| улюбава́наму | улюбава́най | улюбава́наму | улюбава́ным | |
| улюбава́ны ( улюбава́нага ( |
улюбава́ную | улюбава́нае | улюбава́ныя ( улюбава́ных ( |
|
| улюбава́ным | улюбава́най улюбава́наю |
улюбава́ным | улюбава́нымі | |
| улюбава́ным | улюбава́най | улюбава́ным | улюбава́ных | |
Крыніцы:
улюбава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| улюбу́ю | улюбу́ем | |
| улюбу́еш | улюбу́еце | |
| улюбу́е | улюбу́юць | |
| Прошлы час | ||
| улюбава́ў | улюбава́лі | |
| улюбава́ла | ||
| улюбава́ла | ||
| Загадны лад | ||
| улюбу́й | улюбу́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| улюбава́ўшы | ||
Крыніцы:
улюбё́на
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| улюбё́на | - | - |
Крыніцы:
улюбё́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| улюбё́насць | |
| улюбё́насці | |
| улюбё́насці | |
| улюбё́насць | |
| улюбё́насцю | |
| улюбё́насці |
Крыніцы: