Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

букаві́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. букаві́ца букаві́цы
Р. букаві́цы букаві́ц
Д. букаві́цы букаві́цам
В. букаві́цу букаві́цы
Т. букаві́цай
букаві́цаю
букаві́цамі
М. букаві́цы букаві́цах

Крыніцы: piskunou2012.

бу́кавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бу́кавы бу́кавая бу́кавае бу́кавыя
Р. бу́кавага бу́кавай
бу́кавае
бу́кавага бу́кавых
Д. бу́каваму бу́кавай бу́каваму бу́кавым
В. бу́кавы (неадуш.)
бу́кавага (адуш.)
бу́кавую бу́кавае бу́кавыя (неадуш.)
бу́кавых (адуш.)
Т. бу́кавым бу́кавай
бу́каваю
бу́кавым бу́кавымі
М. бу́кавым бу́кавай бу́кавым бу́кавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бу́кавыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. бу́кавыя
Р. бу́кавых
Д. бу́кавым
В. бу́кавыя
Т. бу́кавымі
М. бу́кавых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

букалі́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
букалі́чна - -

букалі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. букалі́чны букалі́чная букалі́чнае букалі́чныя
Р. букалі́чнага букалі́чнай
букалі́чнае
букалі́чнага букалі́чных
Д. букалі́чнаму букалі́чнай букалі́чнаму букалі́чным
В. букалі́чны (неадуш.)
букалі́чнага (адуш.)
букалі́чную букалі́чнае букалі́чныя (неадуш.)
букалі́чных (адуш.)
Т. букалі́чным букалі́чнай
букалі́чнаю
букалі́чным букалі́чнымі
М. букалі́чным букалі́чнай букалі́чным букалі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бу́канне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. бу́канне
Р. бу́кання
Д. бу́канню
В. бу́канне
Т. бу́каннем
М. бу́канні

Крыніцы: piskunou2012.

Бу́карава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Бу́карава
Р. Бу́карава
Д. Бу́караву
В. Бу́карава
Т. Бу́каравам
М. Бу́караве

бука́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бука́та бука́ты
Р. бука́ты бука́т
Д. бука́це бука́там
В. бука́ту бука́ты
Т. бука́тай
бука́таю
бука́тамі
М. бука́це бука́тах

Крыніцы: piskunou2012.

бука́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бука́тка бука́ткі
Р. бука́ткі бука́так
Д. бука́тцы бука́ткам
В. бука́тку бука́ткі
Т. бука́ткай
бука́ткаю
бука́ткамі
М. бука́тцы бука́тках

Крыніцы: piskunou2012.

Букато́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Букато́ва
Р. Букато́ва
Д. Букато́ву
В. Букато́ва
Т. Букато́вам
М. Букато́ве