прапаве́даваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапаве́даваны |
прапаве́даваная |
прапаве́даванае |
прапаве́даваныя |
| Р. |
прапаве́даванага |
прапаве́даванай прапаве́даванае |
прапаве́даванага |
прапаве́даваных |
| Д. |
прапаве́даванаму |
прапаве́даванай |
прапаве́даванаму |
прапаве́даваным |
| В. |
прапаве́даваны (неадуш.) прапаве́даванага (адуш.) |
прапаве́даваную |
прапаве́даванае |
прапаве́даваныя (неадуш.) прапаве́даваных (адуш.) |
| Т. |
прапаве́даваным |
прапаве́даванай прапаве́даванаю |
прапаве́даваным |
прапаве́даванымі |
| М. |
прапаве́даваным |
прапаве́даванай |
прапаве́даваным |
прапаве́даваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапаве́давацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прапаве́дуецца |
прапаве́дуюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прапаве́даваўся |
прапаве́даваліся |
| ж. |
прапаве́давалася |
| н. |
прапаве́давалася |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапаве́даваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапаве́дую |
прапаве́дуем |
| 2-я ас. |
прапаве́дуеш |
прапаве́дуеце |
| 3-я ас. |
прапаве́дуе |
прапаве́дуюць |
| Прошлы час |
| м. |
прапаве́даваў |
прапаве́давалі |
| ж. |
прапаве́давала |
| н. |
прапаве́давала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапаве́дуй |
прапаве́дуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прапаве́дуючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапаве́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапаве́днік |
прапаве́днікі |
| Р. |
прапаве́дніка |
прапаве́днікаў |
| Д. |
прапаве́дніку |
прапаве́днікам |
| В. |
прапаве́дніка |
прапаве́днікаў |
| Т. |
прапаве́днікам |
прапаве́днікамі |
| М. |
прапаве́дніку |
прапаве́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапаве́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапаве́дніца |
прапаве́дніцы |
| Р. |
прапаве́дніцы |
прапаве́дніц |
| Д. |
прапаве́дніцы |
прапаве́дніцам |
| В. |
прапаве́дніцу |
прапаве́дніц |
| Т. |
прапаве́дніцай прапаве́дніцаю |
прапаве́дніцамі |
| М. |
прапаве́дніцы |
прапаве́дніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапаве́дніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапаве́дніцкі |
прапаве́дніцкая |
прапаве́дніцкае |
прапаве́дніцкія |
| Р. |
прапаве́дніцкага |
прапаве́дніцкай прапаве́дніцкае |
прапаве́дніцкага |
прапаве́дніцкіх |
| Д. |
прапаве́дніцкаму |
прапаве́дніцкай |
прапаве́дніцкаму |
прапаве́дніцкім |
| В. |
прапаве́дніцкі (неадуш.) прапаве́дніцкага (адуш.) |
прапаве́дніцкую |
прапаве́дніцкае |
прапаве́дніцкія (неадуш.) прапаве́дніцкіх (адуш.) |
| Т. |
прапаве́дніцкім |
прапаве́дніцкай прапаве́дніцкаю |
прапаве́дніцкім |
прапаве́дніцкімі |
| М. |
прапаве́дніцкім |
прапаве́дніцкай |
прапаве́дніцкім |
прапаве́дніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапаве́дніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапаве́дніцтва |
| Р. |
прапаве́дніцтва |
| Д. |
прапаве́дніцтву |
| В. |
прапаве́дніцтва |
| Т. |
прапаве́дніцтвам |
| М. |
прапаве́дніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапага́нда
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапага́нда |
| Р. |
прапага́нды |
| Д. |
прапага́ндзе |
| В. |
прапага́нду |
| Т. |
прапага́ндай прапага́ндаю |
| М. |
прапага́ндзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапагандава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапагандава́нне |
| Р. |
прапагандава́ння |
| Д. |
прапагандава́нню |
| В. |
прапагандава́нне |
| Т. |
прапагандава́ннем |
| М. |
прапагандава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.