пранудзі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прануджу́ся |
прану́дзімся |
| 2-я ас. |
прану́дзішся |
прану́дзіцеся |
| 3-я ас. |
прану́дзіцца |
прану́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прану́дзіўся |
прану́дзіліся |
| ж. |
прану́дзілася |
| н. |
прану́дзілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прану́дзіўшыся |
Іншыя варыянты:
прану́дзіцца.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прану́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прану́джуся |
прану́дзімся |
| 2-я ас. |
прану́дзішся |
прану́дзіцеся |
| 3-я ас. |
прану́дзіцца |
прану́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прану́дзіўся |
прану́дзіліся |
| ж. |
прану́дзілася |
| н. |
прану́дзілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прану́дзіўшыся |
Іншыя варыянты:
пранудзі́цца,
пранудзі́цца.
Крыніцы:
piskunou2012.
пранудзі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прануджу́ся |
прану́дзімся |
| 2-я ас. |
прану́дзішся |
прану́дзіцеся |
| 3-я ас. |
прану́дзіцца |
прану́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
пранудзі́ўся |
пранудзі́ліся |
| ж. |
пранудзі́лася |
| н. |
пранудзі́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пранудзі́ўшыся |
Іншыя варыянты:
прану́дзіцца.
Крыніцы:
piskunou2012.
пранудзі́ць
‘прасумаваць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прануджу́ |
прану́дзім |
| 2-я ас. |
прану́дзіш |
прану́дзіце |
| 3-я ас. |
прану́дзіць |
прану́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
пранудзі́ў |
пранудзі́лі |
| ж. |
пранудзі́ла |
| н. |
пранудзі́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пранудзі́ўшы |
Іншыя варыянты:
прану́дзіць.
Крыніцы:
piskunou2012.
прану́дзіць
‘прасумаваць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прану́джу |
прану́дзім |
| 2-я ас. |
прану́дзіш |
прану́дзіце |
| 3-я ас. |
прану́дзіць |
прану́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
прану́дзіў |
прану́дзілі |
| ж. |
прану́дзіла |
| н. |
прану́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прану́дзь |
прану́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прану́дзіўшы |
Іншыя варыянты:
пранудзі́ць.
Крыніцы:
piskunou2012.
пранумарава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пранумарава́ны |
пранумарава́ная |
пранумарава́нае |
пранумарава́ныя |
| Р. |
пранумарава́нага |
пранумарава́най пранумарава́нае |
пранумарава́нага |
пранумарава́ных |
| Д. |
пранумарава́наму |
пранумарава́най |
пранумарава́наму |
пранумарава́ным |
| В. |
пранумарава́ны (неадуш.) пранумарава́нага (адуш.) |
пранумарава́ную |
пранумарава́нае |
пранумарава́ныя (неадуш.) пранумарава́ных (адуш.) |
| Т. |
пранумарава́ным |
пранумарава́най пранумарава́наю |
пранумарава́ным |
пранумарава́нымі |
| М. |
пранумарава́ным |
пранумарава́най |
пранумарава́ным |
пранумарава́ных |
Кароткая форма: пранумарава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пранумарава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пранумару́ю |
пранумару́ем |
| 2-я ас. |
пранумару́еш |
пранумару́еце |
| 3-я ас. |
пранумару́е |
пранумару́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пранумарава́ў |
пранумарава́лі |
| ж. |
пранумарава́ла |
| н. |
пранумарава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пранумару́й |
пранумару́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пранумарава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пранумаро́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пранумаро́ўваецца |
пранумаро́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
пранумаро́ўваўся |
пранумаро́ўваліся |
| ж. |
пранумаро́ўвалася |
| н. |
пранумаро́ўвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пранумаро́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пранумаро́ўваю |
пранумаро́ўваем |
| 2-я ас. |
пранумаро́ўваеш |
пранумаро́ўваеце |
| 3-я ас. |
пранумаро́ўвае |
пранумаро́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пранумаро́ўваў |
пранумаро́ўвалі |
| ж. |
пранумаро́ўвала |
| н. |
пранумаро́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пранумаро́ўвай |
пранумаро́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пранумаро́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.