некандэнсава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
некандэнсава́ны |
некандэнсава́ная |
некандэнсава́нае |
некандэнсава́ныя |
| Р. |
некандэнсава́нага |
некандэнсава́най
некандэнсава́нае |
некандэнсава́нага |
некандэнсава́ных |
| Д. |
некандэнсава́наму |
некандэнсава́най |
некандэнсава́наму |
некандэнсава́ным |
| В. |
некандэнсава́ны (неадуш.)
некандэнсава́нага (адуш.) |
некандэнсава́ную |
некандэнсава́нае |
некандэнсава́ныя (неадуш.)
некандэнсава́ных (адуш.) |
| Т. |
некандэнсава́ным |
некандэнсава́най
некандэнсава́наю |
некандэнсава́ным |
некандэнсава́нымі |
| М. |
некандэнсава́ным |
некандэнсава́най |
некандэнсава́ным |
некандэнсава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
неканкрэ́тна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| неканкрэ́тна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
неканкрэ́тнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неканкрэ́тнасць |
| Р. |
неканкрэ́тнасці |
| Д. |
неканкрэ́тнасці |
| В. |
неканкрэ́тнасць |
| Т. |
неканкрэ́тнасцю |
| М. |
неканкрэ́тнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
неканкрэ́тны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неканкрэ́тны |
неканкрэ́тная |
неканкрэ́тнае |
неканкрэ́тныя |
| Р. |
неканкрэ́тнага |
неканкрэ́тнай
неканкрэ́тнае |
неканкрэ́тнага |
неканкрэ́тных |
| Д. |
неканкрэ́тнаму |
неканкрэ́тнай |
неканкрэ́тнаму |
неканкрэ́тным |
| В. |
неканкрэ́тны (неадуш.)
неканкрэ́тнага (адуш.) |
неканкрэ́тную |
неканкрэ́тнае |
неканкрэ́тныя (неадуш.)
неканкрэ́тных (адуш.) |
| Т. |
неканкрэ́тным |
неканкрэ́тнай
неканкрэ́тнаю |
неканкрэ́тным |
неканкрэ́тнымі |
| М. |
неканкрэ́тным |
неканкрэ́тнай |
неканкрэ́тным |
неканкрэ́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
неканкрэтызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неканкрэтызава́ны |
неканкрэтызава́ная |
неканкрэтызава́нае |
неканкрэтызава́ныя |
| Р. |
неканкрэтызава́нага |
неканкрэтызава́най
неканкрэтызава́нае |
неканкрэтызава́нага |
неканкрэтызава́ных |
| Д. |
неканкрэтызава́наму |
неканкрэтызава́най |
неканкрэтызава́наму |
неканкрэтызава́ным |
| В. |
неканкрэтызава́ны (неадуш.)
неканкрэтызава́нага (адуш.) |
неканкрэтызава́ную |
неканкрэтызава́нае |
неканкрэтызава́ныя (неадуш.)
неканкрэтызава́ных (адуш.) |
| Т. |
неканкрэтызава́ным |
неканкрэтызава́най
неканкрэтызава́наю |
неканкрэтызава́ным |
неканкрэтызава́нымі |
| М. |
неканкрэтызава́ным |
неканкрэтызава́най |
неканкрэтызава́ным |
неканкрэтызава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
неканкрэтызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неканкрэтызава́ны |
неканкрэтызава́ная |
неканкрэтызава́нае |
неканкрэтызава́ныя |
| Р. |
неканкрэтызава́нага |
неканкрэтызава́най
неканкрэтызава́нае |
неканкрэтызава́нага |
неканкрэтызава́ных |
| Д. |
неканкрэтызава́наму |
неканкрэтызава́най |
неканкрэтызава́наму |
неканкрэтызава́ным |
| В. |
неканкрэтызава́ны (неадуш.)
неканкрэтызава́нага (адуш.) |
неканкрэтызава́ную |
неканкрэтызава́нае |
неканкрэтызава́ныя (неадуш.)
неканкрэтызава́ных (адуш.) |
| Т. |
неканкрэтызава́ным |
неканкрэтызава́най
неканкрэтызава́наю |
неканкрэтызава́ным |
неканкрэтызава́нымі |
| М. |
неканкрэтызава́ным |
неканкрэтызава́най |
неканкрэтызава́ным |
неканкрэтызава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
неканкурэнтаздо́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неканкурэнтаздо́льнасць |
| Р. |
неканкурэнтаздо́льнасці |
| Д. |
неканкурэнтаздо́льнасці |
| В. |
неканкурэнтаздо́льнасць |
| Т. |
неканкурэнтаздо́льнасцю |
| М. |
неканкурэнтаздо́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
неканкурэнтаздо́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неканкурэнтаздо́льны |
неканкурэнтаздо́льная |
неканкурэнтаздо́льнае |
неканкурэнтаздо́льныя |
| Р. |
неканкурэнтаздо́льнага |
неканкурэнтаздо́льнай
неканкурэнтаздо́льнае |
неканкурэнтаздо́льнага |
неканкурэнтаздо́льных |
| Д. |
неканкурэнтаздо́льнаму |
неканкурэнтаздо́льнай |
неканкурэнтаздо́льнаму |
неканкурэнтаздо́льным |
| В. |
неканкурэнтаздо́льны (неадуш.)
неканкурэнтаздо́льнага (адуш.) |
неканкурэнтаздо́льную |
неканкурэнтаздо́льнае |
неканкурэнтаздо́льныя (неадуш.)
неканкурэнтаздо́льных (адуш.) |
| Т. |
неканкурэнтаздо́льным |
неканкурэнтаздо́льнай
неканкурэнтаздо́льнаю |
неканкурэнтаздо́льным |
неканкурэнтаздо́льнымі |
| М. |
неканкурэнтаздо́льным |
неканкурэнтаздо́льнай |
неканкурэнтаздо́льным |
неканкурэнтаздо́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
неканкурэ́нтнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неканкурэ́нтнасць |
| Р. |
неканкурэ́нтнасці |
| Д. |
неканкурэ́нтнасці |
| В. |
неканкурэ́нтнасць |
| Т. |
неканкурэ́нтнасцю |
| М. |
неканкурэ́нтнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.