прамы́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамы́каю |
прамы́каем |
| 2-я ас. |
прамы́каеш |
прамы́каеце |
| 3-я ас. |
прамы́кае |
прамы́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
прамы́каў |
прамы́калі |
| ж. |
прамы́кала |
| н. |
прамы́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамы́кай |
прамы́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамы́каўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прамы́ліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамы́лю |
прамы́лім |
| 2-я ас. |
прамы́ліш |
прамы́ліце |
| 3-я ас. |
прамы́ліць |
прамы́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
прамы́ліў |
прамы́лілі |
| ж. |
прамы́ліла |
| н. |
прамы́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамы́ль |
прамы́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамы́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамы́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прамы́лка |
прамы́лкі |
| Р. |
прамы́лкі |
прамы́лак |
| Д. |
прамы́лцы |
прамы́лкам |
| В. |
прамы́лку |
прамы́лкі |
| Т. |
прамы́лкай прамы́лкаю |
прамы́лкамі |
| М. |
прамы́лцы |
прамы́лках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамы́львацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прамы́льваецца |
прамы́льваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прамы́льваўся |
прамы́льваліся |
| ж. |
прамы́львалася |
| н. |
прамы́львалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прамы́льваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамы́льваць
‘апрацоўваць што-небудзь мылам’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамы́льваю |
прамы́льваем |
| 2-я ас. |
прамы́льваеш |
прамы́льваеце |
| 3-я ас. |
прамы́львае |
прамы́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прамы́льваў |
прамы́львалі |
| ж. |
прамы́львала |
| н. |
прамы́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамы́львай |
прамы́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прамы́льваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамы́ркнуць
‘ціха прарыкаць; працадзіць праз зубы што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамы́ркну |
прамы́ркнем |
| 2-я ас. |
прамы́ркнеш |
прамы́ркнеце |
| 3-я ас. |
прамы́ркне |
прамы́ркнуць |
| Прошлы час |
| м. |
прамы́ркнуў |
прамы́ркнулі |
| ж. |
прамы́ркнула |
| н. |
прамы́ркнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамы́ркні |
прамы́ркніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамы́ркнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамы́сл
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прамы́сл |
прамы́слы |
| Р. |
прамы́слу |
прамы́слаў |
| Д. |
прамы́слу |
прамы́слам |
| В. |
прамы́сл |
прамы́слы |
| Т. |
прамы́слам |
прамы́сламі |
| М. |
прамы́сле |
прамы́слах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамыславі́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прамыславі́к |
прамыславікі́ |
| Р. |
прамыславіка́ |
прамыславіко́ў |
| Д. |
прамыславіку́ |
прамыславіка́м |
| В. |
прамыславіка́ |
прамыславіко́ў |
| Т. |
прамыславіко́м |
прамыславіка́мі |
| М. |
прамыславіку́ |
прамыславіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.