Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ваўкавы́ск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012.

ваўкавы́ска-камяне́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ваўкавы́ска-камяне́цкі	ваўкавы́ска-камяне́цкая	ваўкавы́ска-камяне́цкае	ваўкавы́ска-камяне́цкія
Р.	ваўкавы́ска-камяне́цкага	ваўкавы́ска-камяне́цкай ваўкавы́ска-камяне́цкае	ваўкавы́ска-камяне́цкага	ваўкавы́ска-камяне́цкіх
Д.	ваўкавы́ска-камяне́цкаму	ваўкавы́ска-камяне́цкай	ваўкавы́ска-камяне́цкаму	ваўкавы́ска-камяне́цкім
В.	ваўкавы́ска-камяне́цкі (неадуш.) ваўкавы́ска-камяне́цкага (адуш.)	ваўкавы́ска-камяне́цкую	ваўкавы́ска-камяне́цкае	ваўкавы́ска-камяне́цкія (неадуш.) ваўкавы́ска-камяне́цкіх (адуш.)
Т.	ваўкавы́ска-камяне́цкім	ваўкавы́ска-камяне́цкай ваўкавы́ска-камяне́цкаю	ваўкавы́ска-камяне́цкім	ваўкавы́ска-камяне́цкімі
М.	ваўкавы́ска-камяне́цкім	ваўкавы́ска-камяне́цкай	ваўкавы́ска-камяне́цкім	ваўкавы́ска-камяне́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

ваўкавы́скі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ваўкавы́скі	ваўкавы́ская	ваўкавы́скае	ваўкавы́скія
Р.	ваўкавы́скага	ваўкавы́скай ваўкавы́скае	ваўкавы́скага	ваўкавы́скіх
Д.	ваўкавы́скаму	ваўкавы́скай	ваўкавы́скаму	ваўкавы́скім
В.	ваўкавы́скі (неадуш.) ваўкавы́скага (адуш.)	ваўкавы́скую	ваўкавы́скае	ваўкавы́скія (неадуш.) ваўкавы́скіх (адуш.)
Т.	ваўкавы́скім	ваўкавы́скай ваўкавы́скаю	ваўкавы́скім	ваўкавы́скімі
М.	ваўкавы́скім	ваўкавы́скай	ваўкавы́скім	ваўкавы́скіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ваўкада́ў

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ваўказу́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ваўкала́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ваўкала́тка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

ваўкала́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ваўкала́цкі	ваўкала́цкая	ваўкала́цкае	ваўкала́цкія
Р.	ваўкала́цкага	ваўкала́цкай ваўкала́цкае	ваўкала́цкага	ваўкала́цкіх
Д.	ваўкала́цкаму	ваўкала́цкай	ваўкала́цкаму	ваўкала́цкім
В.	ваўкала́цкі (неадуш.) ваўкала́цкага (адуш.)	ваўкала́цкую	ваўкала́цкае	ваўкала́цкія (неадуш.) ваўкала́цкіх (адуш.)
Т.	ваўкала́цкім	ваўкала́цкай ваўкала́цкаю	ваўкала́цкім	ваўкала́цкімі
М.	ваўкала́цкім	ваўкала́цкай	ваўкала́цкім	ваўкала́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

ваўкалю́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ваўкано́сава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum