Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

ваўко́віцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ваўко́віцкі ваўко́віцкая ваўко́віцкае ваўко́віцкія
Р. ваўко́віцкага ваўко́віцкай
ваўко́віцкае		 ваўко́віцкага ваўко́віцкіх
Д. ваўко́віцкаму ваўко́віцкай ваўко́віцкаму ваўко́віцкім
В. ваўко́віцкі (неадуш.)
ваўко́віцкага (адуш.)		 ваўко́віцкую ваўко́віцкае ваўко́віцкія (неадуш.)
ваўко́віцкіх (адуш.)
Т. ваўко́віцкім ваўко́віцкай
ваўко́віцкаю		 ваўко́віцкім ваўко́віцкімі
М. ваўко́віцкім ваўко́віцкай ваўко́віцкім ваўко́віцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ваўко́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ваўко́вічы
Р. Ваўко́віч
Ваўко́вічаў
Д. Ваўко́вічам
В. Ваўко́вічы
Т. Ваўко́вічамі
М. Ваўко́вічах

Ваўко́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ваўко́ўшчына
Р. Ваўко́ўшчыны
Д. Ваўко́ўшчыне
В. Ваўко́ўшчыну
Т. Ваўко́ўшчынай
Ваўко́ўшчынаю
М. Ваўко́ўшчыне

Ваўкула́кава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ваўкула́кава
Р. Ваўкула́кава
Д. Ваўкула́каву
В. Ваўкула́кава
Т. Ваўкула́кавам
М. Ваўкула́каве

ваўнае́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ваўнае́д ваўнае́ды
Р. ваўнае́да ваўнае́даў
Д. ваўнае́ду ваўнае́дам
В. ваўнае́да ваўнае́даў
Т. ваўнае́дам ваўнае́дамі
М. ваўнае́дзе ваўнае́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ваўнамы́йка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ваўнамы́йка ваўнамы́йкі
Р. ваўнамы́йкі ваўнамы́ек
Д. ваўнамы́йцы ваўнамы́йкам
В. ваўнамы́йку ваўнамы́йкі
Т. ваўнамы́йкай
ваўнамы́йкаю		 ваўнамы́йкамі
М. ваўнамы́йцы ваўнамы́йках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ваўнамы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ваўнамы́йны ваўнамы́йная ваўнамы́йнае ваўнамы́йныя
Р. ваўнамы́йнага ваўнамы́йнай
ваўнамы́йнае		 ваўнамы́йнага ваўнамы́йных
Д. ваўнамы́йнаму ваўнамы́йнай ваўнамы́йнаму ваўнамы́йным
В. ваўнамы́йны (неадуш.)
ваўнамы́йнага (адуш.)		 ваўнамы́йную ваўнамы́йнае ваўнамы́йныя (неадуш.)
ваўнамы́йных (адуш.)
Т. ваўнамы́йным ваўнамы́йнай
ваўнамы́йнаю		 ваўнамы́йным ваўнамы́йнымі
М. ваўнамы́йным ваўнамы́йнай ваўнамы́йным ваўнамы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ваўнано́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ваўнано́сны ваўнано́сная ваўнано́снае ваўнано́сныя
Р. ваўнано́снага ваўнано́снай
ваўнано́снае		 ваўнано́снага ваўнано́сных
Д. ваўнано́снаму ваўнано́снай ваўнано́снаму ваўнано́сным
В. ваўнано́сны (неадуш.)
ваўнано́снага (адуш.)		 ваўнано́сную ваўнано́снае ваўнано́сныя (неадуш.)
ваўнано́сных (адуш.)
Т. ваўнано́сным ваўнано́снай
ваўнано́снаю		 ваўнано́сным ваўнано́снымі
М. ваўнано́сным ваўнано́снай ваўнано́сным ваўнано́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ваўнатка́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ваўнатка́цкі ваўнатка́цкая ваўнатка́цкае ваўнатка́цкія
Р. ваўнатка́цкага ваўнатка́цкай
ваўнатка́цкае		 ваўнатка́цкага ваўнатка́цкіх
Д. ваўнатка́цкаму ваўнатка́цкай ваўнатка́цкаму ваўнатка́цкім
В. ваўнатка́цкі (неадуш.)
ваўнатка́цкага (адуш.)		 ваўнатка́цкую ваўнатка́цкае ваўнатка́цкія (неадуш.)
ваўнатка́цкіх (адуш.)
Т. ваўнатка́цкім ваўнатка́цкай
ваўнатка́цкаю		 ваўнатка́цкім ваўнатка́цкімі
М. ваўнатка́цкім ваўнатка́цкай ваўнатка́цкім ваўнатка́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ваўнатка́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ваўнатка́цтва
Р. ваўнатка́цтва
Д. ваўнатка́цтву
В. ваўнатка́цтва
Т. ваўнатка́цтвам
М. ваўнатка́цтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.