Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

праме́нлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праме́нлівы праме́нлівая праме́нлівае праме́нлівыя
Р. праме́нлівага праме́нлівай
праме́нлівае		 праме́нлівага праме́нлівых
Д. праме́нліваму праме́нлівай праме́нліваму праме́нлівым
В. праме́нлівы (неадуш.)
праме́нлівага (адуш.)		 праме́нлівую праме́нлівае праме́нлівыя (неадуш.)
праме́нлівых (адуш.)
Т. праме́нлівым праме́нлівай
праме́нліваю		 праме́нлівым праме́нлівымі
М. праме́нлівым праме́нлівай праме́нлівым праме́нлівых

Крыніцы: piskunou2012.

праме́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. праме́ннасць
Р. праме́ннасці
Д. праме́ннасці
В. праме́ннасць
Т. праме́ннасцю
М. праме́ннасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праме́нна-я́сны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праме́нна-я́сны праме́нна-я́сная праме́нна-я́снае праме́нна-я́сныя
Р. праме́нна-я́снага праме́нна-я́снай
праме́нна-я́снае		 праме́нна-я́снага праме́нна-я́сных
Д. праме́нна-я́снаму праме́нна-я́снай праме́нна-я́снаму праме́нна-я́сным
В. праме́нна-я́сны (неадуш.)
праме́нна-я́снага (адуш.)		 праме́нна-я́сную праме́нна-я́снае праме́нна-я́сныя (неадуш.)
праме́нна-я́сных (адуш.)
Т. праме́нна-я́сным праме́нна-я́снай
праме́нна-я́снаю		 праме́нна-я́сным праме́нна-я́снымі
М. праме́нна-я́сным праме́нна-я́снай праме́нна-я́сным праме́нна-я́сных

Крыніцы: piskunou2012.

праме́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. праме́нне
Р. праме́ння
Д. праме́нню
В. праме́нне
Т. праме́ннем
М. праме́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праме́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праме́ннік праме́ннікі
Р. праме́нніка праме́ннікаў
Д. праме́нніку праме́ннікам
В. праме́ннік праме́ннікі
Т. праме́ннікам праме́ннікамі
М. праме́нніку праме́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

праме́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. праме́нніца праме́нніцы
Р. праме́нніцы праме́нніц
Д. праме́нніцы праме́нніцам
В. праме́нніцу праме́нніц
Т. праме́нніцай
праме́нніцаю		 праме́нніцамі
М. праме́нніцы праме́нніцах

Крыніцы: piskunou2012.

праме́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праме́нны праме́нная праме́ннае праме́нныя
Р. праме́ннага праме́ннай
праме́ннае		 праме́ннага праме́нных
Д. праме́ннаму праме́ннай праме́ннаму праме́нным
В. праме́нны (неадуш.)
праме́ннага (адуш.)		 праме́нную праме́ннае праме́нныя (неадуш.)
праме́нных (адуш.)
Т. праме́нным праме́ннай
праме́ннаю		 праме́нным праме́ннымі
М. праме́нным праме́ннай праме́нным праме́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праме́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праме́нь праме́ні
прамяні́
Р. праме́ня прамянёў
праме́няў
Д. праме́ню праме́ням
прамяня́м
В. праме́нь прамяні́
праме́ні
Т. праме́нем праме́нямі
прамяня́мі
М. праме́ні праме́нях
прамяня́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Праме́нь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Праме́нь
Р. Праме́ня
Д. Праме́ню
В. Праме́нь
Т. Праме́нем
М. Праме́ні

праме́ньванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. праме́ньванне
Р. праме́ньвання
Д. праме́ньванню
В. праме́ньванне
Т. праме́ньваннем
М. праме́ньванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.