праматы́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праматы́чваю |
праматы́чваем |
| 2-я ас. |
праматы́чваеш |
праматы́чваеце |
| 3-я ас. |
праматы́чвае |
праматы́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
праматы́чваў |
праматы́чвалі |
| ж. |
праматы́чвала |
| н. |
праматы́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праматы́чвай |
праматы́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праматы́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
праматы́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праматы́чу |
праматы́чым |
| 2-я ас. |
праматы́чыш |
праматы́чыце |
| 3-я ас. |
праматы́чыць |
праматы́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
праматы́чыў |
праматы́чылі |
| ж. |
праматы́чыла |
| н. |
праматы́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праматы́ч |
праматы́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праматы́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прамаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прамаўле́нне |
| Р. |
прамаўле́ння |
| Д. |
прамаўле́нню |
| В. |
прамаўле́нне |
| Т. |
прамаўле́ннем |
| М. |
прамаўле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамаўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прамаўля́ецца |
прамаўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прамаўля́ўся |
прамаўля́ліся |
| ж. |
прамаўля́лася |
| н. |
прамаўля́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прамаўля́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамаўля́ю |
прамаўля́ем |
| 2-я ас. |
прамаўля́еш |
прамаўля́еце |
| 3-я ас. |
прамаўля́е |
прамаўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прамаўля́ў |
прамаўля́лі |
| ж. |
прамаўля́ла |
| н. |
прамаўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамаўля́й |
прамаўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прамаўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прамаўча́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прамаўча́нне |
| Р. |
прамаўча́ння |
| Д. |
прамаўча́нню |
| В. |
прамаўча́нне |
| Т. |
прамаўча́ннем |
| М. |
прамаўча́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамаўча́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамаўчу́ |
прамаўчы́м |
| 2-я ас. |
прамаўчы́ш |
прамаўчыце́ |
| 3-я ас. |
прамаўчы́ць |
прамаўча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прамаўча́ў |
прамаўча́лі |
| ж. |
прамаўча́ла |
| н. |
прамаўча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамаўчы́ |
прамаўчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамаўча́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прама́х
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прама́х |
прама́хі |
| Р. |
прама́ху |
прама́хаў |
| Д. |
прама́ху |
прама́хам |
| В. |
прама́х |
прама́хі |
| Т. |
прама́хам |
прама́хамі |
| М. |
прама́ху |
прама́хах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамахаджэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прамахаджэ́нне |
прамахаджэ́нні |
| Р. |
прамахаджэ́ння |
прамахаджэ́нняў |
| Д. |
прамахаджэ́нню |
прамахаджэ́нням |
| В. |
прамахаджэ́нне |
прамахаджэ́нні |
| Т. |
прамахаджэ́ннем |
прамахаджэ́ннямі |
| М. |
прамахаджэ́нні |
прамахаджэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамаха́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прамаха́ецца |
прамаха́юцца |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.