Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прамару́дзіць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамару́джу прамару́дзім
2-я ас. прамару́дзіш прамару́дзіце
3-я ас. прамару́дзіць прамару́дзяць
Прошлы час
м. прамару́дзіў прамару́дзілі
ж. прамару́дзіла
н. прамару́дзіла
Загадны лад
2-я ас. прамару́дзь прамару́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час прамару́дзіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прамарцава́ць

‘прагуляць (пра кошку вясной)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прамарцу́е прамарцу́юць
Прошлы час
м. прамарцава́ў прамарцава́лі
ж. прамарцава́ла
н. прамарцава́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час прамарцава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прама́рчыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прама́рчуся прама́рчымся
2-я ас. прама́рчышся прама́рчыцеся
3-я ас. прама́рчыцца прама́рчацца
Прошлы час
м. прама́рчыўся прама́рчыліся
ж. прама́рчылася
н. прама́рчылася
Загадны лад
2-я ас. прама́рчыся прама́рчыцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прама́рчыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

прамаршырава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамаршыру́ю прамаршыру́ем
2-я ас. прамаршыру́еш прамаршыру́еце
3-я ас. прамаршыру́е прамаршыру́юць
Прошлы час
м. прамаршырава́ў прамаршырава́лі
ж. прамаршырава́ла
н. прамаршырава́ла
Загадны лад
2-я ас. прамаршыру́й прамаршыру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прамаршырава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прамарынава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамарынава́ны прамарынава́ная прамарынава́нае прамарынава́ныя
Р. прамарынава́нага прамарынава́най
прамарынава́нае
прамарынава́нага прамарынава́ных
Д. прамарынава́наму прамарынава́най прамарынава́наму прамарынава́ным
В. прамарынава́ны (неадуш.)
прамарынава́нага (адуш.)
прамарынава́ную прамарынава́нае прамарынава́ныя (неадуш.)
прамарынава́ных (адуш.)
Т. прамарынава́ным прамарынава́най
прамарынава́наю
прамарынава́ным прамарынава́нымі
М. прамарынава́ным прамарынава́най прамарынава́ным прамарынава́ных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

прамарынава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамарынава́ны прамарынава́ная прамарынава́нае прамарынава́ныя
Р. прамарынава́нага прамарынава́най
прамарынава́нае
прамарынава́нага прамарынава́ных
Д. прамарынава́наму прамарынава́най прамарынава́наму прамарынава́ным
В. прамарынава́ны (неадуш.)
прамарынава́нага (адуш.)
прамарынава́ную прамарынава́нае прамарынава́ныя (неадуш.)
прамарынава́ных (адуш.)
Т. прамарынава́ным прамарынава́най
прамарынава́наю
прамарынава́ным прамарынава́нымі
М. прамарынава́ным прамарынава́най прамарынава́ным прамарынава́ных

Кароткая форма: прамарынава́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

прамарынава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прамарыну́ецца прамарыну́юцца
Прошлы час
м. прамарынава́ўся прамарынава́ліся
ж. прамарынава́лася
н. прамарынава́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час прамарынава́ўшыся

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прамарынава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамарыну́ю прамарыну́ем
2-я ас. прамарыну́еш прамарыну́еце
3-я ас. прамарыну́е прамарыну́юць
Прошлы час
м. прамарынава́ў прамарынава́лі
ж. прамарынава́ла
н. прамарынава́ла
Загадны лад
2-я ас. прамарыну́й прамарыну́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прамарынава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прама́рыць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прама́ру прама́рым
2-я ас. прама́рыш прама́рыце
3-я ас. прама́рыць прама́раць
Прошлы час
м. прама́рыў прама́рылі
ж. прама́рыла
н. прама́рыла
Дзеепрыслоўе
прош. час прама́рыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прамары́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамару́ прамо́рым
2-я ас. прамо́рыш прамо́рыце
3-я ас. прамо́рыць прамо́раць
Прошлы час
м. прамары́ў прамары́лі
ж. прамары́ла
н. прамары́ла
Загадны лад
2-я ас. прамары́ прамары́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прамары́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.