ва́ркі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ва́ркі |
ва́ркая |
ва́ркае |
ва́ркія |
| Р. |
ва́ркага |
ва́ркай ва́ркае |
ва́ркага |
ва́ркіх |
| Д. |
ва́ркаму |
ва́ркай |
ва́ркаму |
ва́ркім |
| В. |
ва́ркі (неадуш.) ва́ркага (адуш.) |
ва́ркую |
ва́ркае |
ва́ркія (неадуш.) ва́ркіх (адуш.) |
| Т. |
ва́ркім |
ва́ркай ва́ркаю |
ва́ркім |
ва́ркімі |
| М. |
ва́ркім |
ва́ркай |
ва́ркім |
ва́ркіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Варкі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Варкі́ |
| Р. |
Варко́ў |
| Д. |
Варка́м |
| В. |
Варкі́ |
| Т. |
Варка́мі |
| М. |
Варка́х |
варко́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
варко́т |
варко́ты |
| Р. |
варко́та |
варко́таў |
| Д. |
варко́ту |
варко́там |
| В. |
варко́та |
варко́таў |
| Т. |
варко́там |
варко́тамі |
| М. |
варко́це |
варко́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
варко́цік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
варко́цік |
варко́цікі |
| Р. |
варко́ціка |
варко́цікаў |
| Д. |
варко́ціку |
варко́цікам |
| В. |
варко́ціка |
варко́цікаў |
| Т. |
варко́цікам |
варко́цікамі |
| М. |
варко́ціку |
варко́ціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Варкута́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Варкута́ |
| Р. |
Варкуты́ |
| Д. |
Варкуце́ |
| В. |
Варкуту́ |
| Т. |
Варкуто́й Варкуто́ю |
| М. |
Варкуце́ |
Ва́рлань
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ва́рлань |
| Р. |
Ва́рлані |
| Д. |
Ва́рлані |
| В. |
Ва́рлань |
| Т. |
Ва́рланню |
| М. |
Ва́рлані |
ва́рма
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ва́рма |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Варнаву́гал
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Варнаву́гал |
| Р. |
Варнавугла́ |
| Д. |
Варнавуглу́ |
| В. |
Варнаву́гал |
| Т. |
Варнавугло́м |
| М. |
Варнавугле́ |