пракуро́дымлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пракуро́дымлены |
пракуро́дымленая |
пракуро́дымленае |
пракуро́дымленыя |
| Р. |
пракуро́дымленага |
пракуро́дымленай
пракуро́дымленае |
пракуро́дымленага |
пракуро́дымленых |
| Д. |
пракуро́дымленаму |
пракуро́дымленай |
пракуро́дымленаму |
пракуро́дымленым |
| В. |
пракуро́дымлены (неадуш.)
пракуро́дымленага (адуш.) |
пракуро́дымленую |
пракуро́дымленае |
пракуро́дымленыя (неадуш.)
пракуро́дымленых (адуш.) |
| Т. |
пракуро́дымленым |
пракуро́дымленай
пракуро́дымленаю |
пракуро́дымленым |
пракуро́дымленымі |
| М. |
пракуро́дымленым |
пракуро́дымленай |
пракуро́дымленым |
пракуро́дымленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пракуро́дымлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пракуро́дымлены |
пракуро́дымленая |
пракуро́дымленае |
пракуро́дымленыя |
| Р. |
пракуро́дымленага |
пракуро́дымленай
пракуро́дымленае |
пракуро́дымленага |
пракуро́дымленых |
| Д. |
пракуро́дымленаму |
пракуро́дымленай |
пракуро́дымленаму |
пракуро́дымленым |
| В. |
пракуро́дымлены (неадуш.)
пракуро́дымленага (адуш.) |
пракуро́дымленую |
пракуро́дымленае |
пракуро́дымленыя (неадуш.)
пракуро́дымленых (адуш.) |
| Т. |
пракуро́дымленым |
пракуро́дымленай
пракуро́дымленаю |
пракуро́дымленым |
пракуро́дымленымі |
| М. |
пракуро́дымленым |
пракуро́дымленай |
пракуро́дымленым |
пракуро́дымленых |
Кароткая форма: пракуро́дымлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пракуро́дымлівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пракуро́дымліваецца |
пракуро́дымліваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пракуро́дымліваўся |
пракуро́дымліваліся |
| ж. |
пракуро́дымлівалася |
| н. |
пракуро́дымлівалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пракуро́дымліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пракуро́дымліваю |
пракуро́дымліваем |
| 2-я ас. |
пракуро́дымліваеш |
пракуро́дымліваеце |
| 3-я ас. |
пракуро́дымлівае |
пракуро́дымліваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пракуро́дымліваў |
пракуро́дымлівалі |
| ж. |
пракуро́дымлівала |
| н. |
пракуро́дымлівала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пракуро́дымлівай |
пракуро́дымлівайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
пракуро́дымліваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пракуро́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пракуро́р |
пракуро́ры |
| Р. |
пракуро́ра |
пракуро́раў |
| Д. |
пракуро́ру |
пракуро́рам |
| В. |
пракуро́ра |
пракуро́раў |
| Т. |
пракуро́рам |
пракуро́рамі |
| М. |
пракуро́ру |
пракуро́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пракуро́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пракуро́рка |
пракуро́ркі |
| Р. |
пракуро́ркі |
пракуро́рак |
| Д. |
пракуро́рцы |
пракуро́ркам |
| В. |
пракуро́рку |
пракуро́рак |
| Т. |
пракуро́ркай
пракуро́ркаю |
пракуро́ркамі |
| М. |
пракуро́рцы |
пракуро́рках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пракуро́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пракуро́рскі |
пракуро́рская |
пракуро́рскае |
пракуро́рскія |
| Р. |
пракуро́рскага |
пракуро́рскай
пракуро́рскае |
пракуро́рскага |
пракуро́рскіх |
| Д. |
пракуро́рскаму |
пракуро́рскай |
пракуро́рскаму |
пракуро́рскім |
| В. |
пракуро́рскі (неадуш.)
пракуро́рскага (адуш.) |
пракуро́рскую |
пракуро́рскае |
пракуро́рскія (неадуш.)
пракуро́рскіх (адуш.) |
| Т. |
пракуро́рскім |
пракуро́рскай
пракуро́рскаю |
пракуро́рскім |
пракуро́рскімі |
| М. |
пракуро́рскім |
пракуро́рскай |
пракуро́рскім |
пракуро́рскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пракуро́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пракуро́рства |
| Р. |
пракуро́рства |
| Д. |
пракуро́рству |
| В. |
пракуро́рства |
| Т. |
пракуро́рствам |
| М. |
пракуро́рстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
пракуры́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пракуры́ст |
пракуры́сты |
| Р. |
пракуры́ста |
пракуры́стаў |
| Д. |
пракуры́сту |
пракуры́стам |
| В. |
пракуры́ста |
пракуры́стаў |
| Т. |
пракуры́стам |
пракуры́стамі |
| М. |
пракуры́сце |
пракуры́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.