паве́трык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паве́трык |
паве́трыкі |
| Р. |
паве́трыка |
паве́трыкаў |
| Д. |
паве́трыку |
паве́трыкам |
| В. |
паве́трыка |
паве́трыкаў |
| Т. |
паве́трыкам |
паве́трыкамі |
| М. |
паве́трыку |
паве́трыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
паве́трыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паве́труся |
паве́трымся |
| 2-я ас. |
паве́трышся |
паве́трыцеся |
| 3-я ас. |
паве́трыцца |
паве́трацца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
паве́трыўся |
паве́трыліся |
| ж. |
паве́трылася |
| н. |
паве́трылася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
паве́трыся |
паве́трыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
паве́трачыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
паве́трыць
‘пасушыць што-небудзь на ветры, праветрыць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паве́тру |
паве́трым |
| 2-я ас. |
паве́трыш |
паве́трыце |
| 3-я ас. |
паве́трыць |
паве́траць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
паве́трыў |
паве́трылі |
| ж. |
паве́трыла |
| н. |
паве́трыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
паве́тры |
паве́трыце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
паве́трыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
паве́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паве́ў |
паве́вы |
| Р. |
паве́ву |
паве́ваў |
| Д. |
паве́ву |
паве́вам |
| В. |
паве́ў |
паве́вы |
| Т. |
паве́вам |
паве́вамі |
| М. |
паве́ве |
паве́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паве́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паве́ўнасць |
| Р. |
паве́ўнасці |
| Д. |
паве́ўнасці |
| В. |
паве́ўнасць |
| Т. |
паве́ўнасцю |
| М. |
паве́ўнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
паве́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паве́ўны |
паве́ўная |
паве́ўнае |
паве́ўныя |
| Р. |
паве́ўнага |
паве́ўнай
паве́ўнае |
паве́ўнага |
паве́ўных |
| Д. |
паве́ўнаму |
паве́ўнай |
паве́ўнаму |
паве́ўным |
| В. |
паве́ўны (неадуш.)
паве́ўнага (адуш.) |
паве́ўную |
паве́ўнае |
паве́ўныя (неадуш.)
паве́ўных (адуш.) |
| Т. |
паве́ўным |
паве́ўнай
паве́ўнаю |
паве́ўным |
паве́ўнымі |
| М. |
паве́ўным |
паве́ўнай |
паве́ўным |
паве́ўных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
паве́ць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паве́ць |
паве́ці |
| Р. |
паве́ці |
паве́цей
паве́цяў |
| Д. |
паве́ці |
паве́цям |
| В. |
паве́ць |
паве́ці |
| Т. |
паве́ццю |
паве́цямі |
| М. |
паве́ці |
паве́цях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
павечарэ́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
павечарэ́е |
- |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
павечарэ́ла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.