уло́жаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уло́жаны |
уло́жаная |
уло́жанае |
уло́жаныя |
| Р. |
уло́жанага |
уло́жанай уло́жанае |
уло́жанага |
уло́жаных |
| Д. |
уло́жанаму |
уло́жанай |
уло́жанаму |
уло́жаным |
| В. |
уло́жаны (неадуш.) уло́жанага (адуш.) |
уло́жаную |
уло́жанае |
уло́жаныя (неадуш.) уло́жаных (адуш.) |
| Т. |
уло́жаным |
уло́жанай уло́жанаю |
уло́жаным |
уло́жанымі |
| М. |
уло́жаным |
уло́жанай |
уло́жаным |
уло́жаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уло́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уло́жаны |
уло́жаная |
уло́жанае |
уло́жаныя |
| Р. |
уло́жанага |
уло́жанай уло́жанае |
уло́жанага |
уло́жаных |
| Д. |
уло́жанаму |
уло́жанай |
уло́жанаму |
уло́жаным |
| В. |
уло́жаны (неадуш.) уло́жанага (адуш.) |
уло́жаную |
уло́жанае |
уло́жаныя (неадуш.) уло́жаных (адуш.) |
| Т. |
уло́жаным |
уло́жанай уло́жанаю |
уло́жаным |
уло́жанымі |
| М. |
уло́жаным |
уло́жанай |
уло́жаным |
уло́жаных |
Кароткая форма: уло́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уло́мак
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уло́мак |
уло́мкі |
| Р. |
уло́мка |
уло́мкаў |
| Д. |
уло́мку |
уло́мкам |
| В. |
уло́мка |
уло́мкаў |
| Т. |
уло́мкам |
уло́мкамі |
| М. |
уло́мку |
уло́мках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уло́маны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уло́маны |
уло́маная |
уло́манае |
уло́маныя |
| Р. |
уло́манага |
уло́манай уло́манае |
уло́манага |
уло́маных |
| Д. |
уло́манаму |
уло́манай |
уло́манаму |
уло́маным |
| В. |
уло́маны уло́манага |
уло́маную |
уло́манае |
уло́маныя уло́маных |
| Т. |
уло́маным |
уло́манай уло́манаю |
уло́маным |
уло́манымі |
| М. |
уло́маным |
уло́манай |
уло́маным |
уло́маных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
уло́маны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уло́маны |
уло́маная |
уло́манае |
уло́маныя |
| Р. |
уло́манага |
уло́манай уло́манае |
уло́манага |
уло́маных |
| Д. |
уло́манаму |
уло́манай |
уло́манаму |
уло́маным |
| В. |
уло́маны уло́манага |
уло́маную |
уло́манае |
уло́маныя уло́маных |
| Т. |
уло́маным |
уло́манай уло́манаю |
уло́маным |
уло́манымі |
| М. |
уло́маным |
уло́манай |
уло́маным |
уло́маных |
Кароткая форма: уло́мана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
уло́мванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уло́мванне |
| Р. |
уло́мвання |
| Д. |
уло́мванню |
| В. |
уло́мванне |
| Т. |
уло́мваннем |
| М. |
уло́мванні |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
уло́мвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
уло́мваецца |
уло́мваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
уло́мваўся |
уло́мваліся |
| ж. |
уло́мвалася |
| н. |
уло́мвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уло́мваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уло́мваю |
уло́мваем |
| 2-я ас. |
уло́мваеш |
уло́мваеце |
| 3-я ас. |
уло́мвае |
уло́мваюць |
| Прошлы час |
| м. |
уло́мваў |
уло́мвалі |
| ж. |
уло́мвала |
| н. |
уло́мвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уло́мвай |
уло́мвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уло́мваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уло́млены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уло́млены |
уло́мленая |
уло́мленае |
уло́мленыя |
| Р. |
уло́мленага |
уло́мленай уло́мленае |
уло́мленага |
уло́мленых |
| Д. |
уло́мленаму |
уло́мленай |
уло́мленаму |
уло́мленым |
| В. |
уло́млены (неадуш.) уло́мленага (адуш.) |
уло́мленую |
уло́мленае |
уло́мленыя (неадуш.) уло́мленых (адуш.) |
| Т. |
уло́мленым |
уло́мленай уло́мленаю |
уло́мленым |
уло́мленымі |
| М. |
уло́мленым |
уло́мленай |
уло́мленым |
уло́мленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
уло́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уло́млены |
уло́мленая |
уло́мленае |
уло́мленыя |
| Р. |
уло́мленага |
уло́мленай уло́мленае |
уло́мленага |
уло́мленых |
| Д. |
уло́мленаму |
уло́мленай |
уло́мленаму |
уло́мленым |
| В. |
уло́млены (неадуш.) уло́мленага (адуш.) |
уло́мленую |
уло́мленае |
уло́мленыя (неадуш.) уло́мленых (адуш.) |
| Т. |
уло́мленым |
уло́мленай уло́мленаю |
уло́мленым |
уло́мленымі |
| М. |
уло́мленым |
уло́мленай |
уло́мленым |
уло́мленых |
Кароткая форма: уло́млена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.