закарко́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закарко́ваны |
закарко́ваная |
закарко́ванае |
закарко́ваныя |
| Р. |
закарко́ванага |
закарко́ванай закарко́ванае |
закарко́ванага |
закарко́ваных |
| Д. |
закарко́ванаму |
закарко́ванай |
закарко́ванаму |
закарко́ваным |
| В. |
закарко́ваны закарко́ванага |
закарко́ваную |
закарко́ванае |
закарко́ваныя закарко́ваных |
| Т. |
закарко́ваным |
закарко́ванай закарко́ванаю |
закарко́ваным |
закарко́ванымі |
| М. |
закарко́ваным |
закарко́ванай |
закарко́ваным |
закарко́ваных |
Кароткая форма: закарко́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
закарко́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закарко́вачны |
закарко́вачная |
закарко́вачнае |
закарко́вачныя |
| Р. |
закарко́вачнага |
закарко́вачнай закарко́вачнае |
закарко́вачнага |
закарко́вачных |
| Д. |
закарко́вачнаму |
закарко́вачнай |
закарко́вачнаму |
закарко́вачным |
| В. |
закарко́вачны (неадуш.) закарко́вачнага (адуш.) |
закарко́вачную |
закарко́вачнае |
закарко́вачныя (неадуш.) закарко́вачных (адуш.) |
| Т. |
закарко́вачным |
закарко́вачнай закарко́вачнаю |
закарко́вачным |
закарко́вачнымі |
| М. |
закарко́вачным |
закарко́вачнай |
закарко́вачным |
закарко́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закарко́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
закарко́ўванне |
| Р. |
закарко́ўвання |
| Д. |
закарко́ўванню |
| В. |
закарко́ўванне |
| Т. |
закарко́ўваннем |
| М. |
закарко́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закарко́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
закарко́ўваецца |
закарко́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
закарко́ўваўся |
закарко́ўваліся |
| ж. |
закарко́ўвалася |
| н. |
закарко́ўвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закарко́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закарко́ўваю |
закарко́ўваем |
| 2-я ас. |
закарко́ўваеш |
закарко́ўваеце |
| 3-я ас. |
закарко́ўвае |
закарко́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
закарко́ўваў |
закарко́ўвалі |
| ж. |
закарко́ўвала |
| н. |
закарко́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закарко́ўвай |
закарко́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
закарко́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закарко́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
закарко́ўка |
| Р. |
закарко́ўкі |
| Д. |
закарко́ўцы |
| В. |
закарко́ўку |
| Т. |
закарко́ўкай закарко́ўкаю |
| М. |
закарко́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закарко́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закарко́ўшчык |
закарко́ўшчыкі |
| Р. |
закарко́ўшчыка |
закарко́ўшчыкаў |
| Д. |
закарко́ўшчыку |
закарко́ўшчыкам |
| В. |
закарко́ўшчыка |
закарко́ўшчыкаў |
| Т. |
закарко́ўшчыкам |
закарко́ўшчыкамі |
| М. |
закарко́ўшчыку |
закарко́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
закарко́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закарко́ўшчыца |
закарко́ўшчыцы |
| Р. |
закарко́ўшчыцы |
закарко́ўшчыц |
| Д. |
закарко́ўшчыцы |
закарко́ўшчыцам |
| В. |
закарко́ўшчыцу |
закарко́ўшчыц |
| Т. |
закарко́ўшчыцай закарко́ўшчыцаю |
закарко́ўшчыцамі |
| М. |
закарко́ўшчыцы |
закарко́ўшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
закармі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закармлю́ |
зако́рмім |
| 2-я ас. |
зако́рміш |
зако́рміце |
| 3-я ас. |
зако́рміць |
зако́рмяць |
| Прошлы час |
| м. |
закармі́ў |
закармі́лі |
| ж. |
закармі́ла |
| н. |
закармі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закармі́ |
закармі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закармі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закаро́тка
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| закаро́тка |
- |
- |