Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

закарко́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закарко́ваны закарко́ваная закарко́ванае закарко́ваныя
Р. закарко́ванага закарко́ванай
закарко́ванае
закарко́ванага закарко́ваных
Д. закарко́ванаму закарко́ванай закарко́ванаму закарко́ваным
В. закарко́ваны
закарко́ванага
закарко́ваную закарко́ванае закарко́ваныя
закарко́ваных
Т. закарко́ваным закарко́ванай
закарко́ванаю
закарко́ваным закарко́ванымі
М. закарко́ваным закарко́ванай закарко́ваным закарко́ваных

Кароткая форма: закарко́вана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

закарко́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закарко́вачны закарко́вачная закарко́вачнае закарко́вачныя
Р. закарко́вачнага закарко́вачнай
закарко́вачнае
закарко́вачнага закарко́вачных
Д. закарко́вачнаму закарко́вачнай закарко́вачнаму закарко́вачным
В. закарко́вачны (неадуш.)
закарко́вачнага (адуш.)
закарко́вачную закарко́вачнае закарко́вачныя (неадуш.)
закарко́вачных (адуш.)
Т. закарко́вачным закарко́вачнай
закарко́вачнаю
закарко́вачным закарко́вачнымі
М. закарко́вачным закарко́вачнай закарко́вачным закарко́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закарко́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. закарко́ўванне
Р. закарко́ўвання
Д. закарко́ўванню
В. закарко́ўванне
Т. закарко́ўваннем
М. закарко́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закарко́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. закарко́ўваецца закарко́ўваюцца
Прошлы час
м. закарко́ўваўся закарко́ўваліся
ж. закарко́ўвалася
н. закарко́ўвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закарко́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. закарко́ўваю закарко́ўваем
2-я ас. закарко́ўваеш закарко́ўваеце
3-я ас. закарко́ўвае закарко́ўваюць
Прошлы час
м. закарко́ўваў закарко́ўвалі
ж. закарко́ўвала
н. закарко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. закарко́ўвай закарко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час закарко́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закарко́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. закарко́ўка
Р. закарко́ўкі
Д. закарко́ўцы
В. закарко́ўку
Т. закарко́ўкай
закарко́ўкаю
М. закарко́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закарко́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. закарко́ўшчык закарко́ўшчыкі
Р. закарко́ўшчыка закарко́ўшчыкаў
Д. закарко́ўшчыку закарко́ўшчыкам
В. закарко́ўшчыка закарко́ўшчыкаў
Т. закарко́ўшчыкам закарко́ўшчыкамі
М. закарко́ўшчыку закарко́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

закарко́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. закарко́ўшчыца закарко́ўшчыцы
Р. закарко́ўшчыцы закарко́ўшчыц
Д. закарко́ўшчыцы закарко́ўшчыцам
В. закарко́ўшчыцу закарко́ўшчыц
Т. закарко́ўшчыцай
закарко́ўшчыцаю
закарко́ўшчыцамі
М. закарко́ўшчыцы закарко́ўшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

закармі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закармлю́ зако́рмім
2-я ас. зако́рміш зако́рміце
3-я ас. зако́рміць зако́рмяць
Прошлы час
м. закармі́ў закармі́лі
ж. закармі́ла
н. закармі́ла
Загадны лад
2-я ас. закармі́ закармі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час закармі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закаро́тка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
закаро́тка - -