накіро́ўваючы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
накіро́ўваючы |
накіро́ўваючая |
накіро́ўваючае |
накіро́ўваючыя |
| Р. |
накіро́ўваючага |
накіро́ўваючай накіро́ўваючае |
накіро́ўваючага |
накіро́ўваючых |
| Д. |
накіро́ўваючаму |
накіро́ўваючай |
накіро́ўваючаму |
накіро́ўваючым |
| В. |
накіро́ўваючы (неадуш.) |
накіро́ўваючую |
накіро́ўваючае |
накіро́ўваючыя (неадуш.) |
| Т. |
накіро́ўваючым |
накіро́ўваючай накіро́ўваючаю |
накіро́ўваючым |
накіро́ўваючымі |
| М. |
накіро́ўваючым |
накіро́ўваючай |
накіро́ўваючым |
накіро́ўваючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
накіро́ўваючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
накіро́ўваючы |
накіро́ўваючая |
накіро́ўваючае |
накіро́ўваючыя |
| Р. |
накіро́ўваючага |
накіро́ўваючай накіро́ўваючае |
накіро́ўваючага |
накіро́ўваючых |
| Д. |
накіро́ўваючаму |
накіро́ўваючай |
накіро́ўваючаму |
накіро́ўваючым |
| В. |
накіро́ўваючы (неадуш.) |
накіро́ўваючую |
накіро́ўваючае |
накіро́ўваючыя (неадуш.) |
| Т. |
накіро́ўваючым |
накіро́ўваючай накіро́ўваючаю |
накіро́ўваючым |
накіро́ўваючымі |
| М. |
накіро́ўваючым |
накіро́ўваючай |
накіро́ўваючым |
накіро́ўваючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
накіса́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
накіса́нне |
| Р. |
накіса́ння |
| Д. |
накіса́нню |
| В. |
накіса́нне |
| Т. |
накіса́ннем |
| М. |
накіса́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
накіса́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
накіса́е |
накіса́юць |
| Прошлы час |
| м. |
накіса́ў |
накіса́лі |
| ж. |
накіса́ла |
| н. |
накіса́ла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
накі́снуць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
накі́сне |
накі́снуць |
| Прошлы час |
| м. |
накі́с |
накі́слі |
| ж. |
накі́сла |
| н. |
накі́сла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
накла́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
накла́д |
накла́ды |
| Р. |
накла́ду |
накла́даў |
| Д. |
накла́ду |
накла́дам |
| В. |
накла́д |
накла́ды |
| Т. |
накла́дам |
накла́дамі |
| М. |
накла́дзе |
накла́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
наклада́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наклада́нне |
| Р. |
наклада́ння |
| Д. |
наклада́нню |
| В. |
наклада́нне |
| Т. |
наклада́ннем |
| М. |
наклада́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.