накіро́ўны
прыметнік, адносны
| накіро́ўны | накіро́ўная | накіро́ўнае | накіро́ўныя | |
| накіро́ўнага | накіро́ўнай накіро́ўнае |
накіро́ўнага | накіро́ўных | |
| накіро́ўнаму | накіро́ўнай | накіро́ўнаму | накіро́ўным | |
| накіро́ўны ( накіро́ўнага ( |
накіро́ўную | накіро́ўнае | накіро́ўныя ( накіро́ўных ( |
|
| накіро́ўным | накіро́ўнай накіро́ўнаю |
накіро́ўным | накіро́ўнымі | |
| накіро́ўным | накіро́ўнай | накіро́ўным | накіро́ўных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)